Carlos Chaouen — Semilla En La Tierra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Semilla En La Tierra" van Carlos Chaouen.
Songteksten
Duele, la vida como un puñal hay veces que duele
Y nada tiene que ver con tu boca
Que hecha para besar hay veces que muerde
Que anuncia cordura y a veces se vuelve loca
Y duele porque la piel no es materia inerte
Duele porque el querer es dolerse a veces
Tiembla, la vida como con miedo
Hay veces que tiembla
Y nada tiene que ver con el aire
Que mueve tu ropa en noches de luna escueta
Que aprieta suelta y evoca y me enloquece
Tiembla por los látidos que tu provocas
Y también porque el querer es temblar a veces
Y cada uno en su camino
Va cantando espantando sus penas
Y cada cual en su destino
Va llenando de soles sus venas
Y yo aquí sigo en mi trinchera, corazón
Tirando piedras, contra la última frontera
La que separa el mar del cielo
Del color de tus maneras
La que me lleva a la guerra, a ser semilla en la tierra
Y no me pidas tanto, corazón
Que tengo poco aire en el pulmón
Lo que tengo es un castillo en el cielo
Si viene la guadaña a mi rincón
Enjuágame la frente en tu sudor
Y le das un beso a todos si me muero…
Ríe, la vida como un volcán hay veces que ríe
Y nada tiene que ver con el tiempo
Se ríe porque para ella somos tan leves
Como el humo azul que del pudor se desprende
Y ríe porque tu llanto se lo merece
Y también porque el querer es reírse a veces
Vive, la vida por compasión
Hay veces que vive
Y nada tiene que ver con la muerte
Y cuando llegue ese instante
Déjame verte
Que no hay mayor libertad
Que tenerte enfrente
Y que nadie sea absuelto
Por no quererse
Y vive porque el querer es vivir con creces
Y cada uno en su camino
Va cantando espantando sus penas
Y cada cual en su destino
Va llenando de soles sus venas
Y yo aquí sigo en mi trinchera, corazón
Tirando piedras, contra la última frontera
La que separa el mar del cielo
Del color de tus maneras
La que me lleva a la guerra, a ser semilla en la tierra
Y no me pidas tanto, corazón
Que tengo poco aire en el pulmón
Lo que tengo es un castillo en el cielo
Si viene la guadaña a mi rincón
Enjuágame la frente en tu sudor
Y le das un beso a todos si me muero…
Y si todo es semilla no me dolerá la astilla
Que sangran de mi costado
Tus andares de chiquilla, y no me digas nada
Déjame a mi
En mi ventana con los pies del otro lado
Yo me fumo mis mañanas
Songtekstvertaling
Het doet pijn, het leven als een dolk er zijn momenten dat het pijn doet
En het heeft niets te maken met je mond.
Die gemaakt is om te kussen er zijn tijden dat het bijt
Dat het gezond verstand herroept en soms gek wordt.
En het doet pijn omdat de huid niet inert is
Het doet pijn omdat willen soms pijn doet.
Beeft, leven als in angst
Soms trilt hij.
En het heeft niets te maken met de lucht.
Dat beweegt je kleren op korte maan nachten
Dat knijpt los en roept en maakt me gek.
Beef bij de zwepen die je veroorzaakt
En ook omdat willen soms trilt
En ieder op zijn weg
Hij zingt, jaagt zijn verdriet weg.
En ieder in zijn eigen lot
Hij vult zijn aderen met zonnen.
En hier ben ik nog steeds in mijn loopgraaf, lieverd.
Stenen gooien tegen de laatste grens
Degene die de zee van de hemel scheidt
De kleur van uw wegen
Degene die me naar de oorlog leidt, om zaad te zijn in de aarde.
En vraag me niet zoveel, lieverd.
Dat ik weinig lucht in mijn long heb
Wat ik heb is een kasteel in de lucht
Als de zeis naar mijn hoek komt
Spoel mijn voorhoofd in je zweet.
En jij kust iedereen als ik sterf.…
Lachen, leven als een vulkaan er zijn momenten die lachen
En het heeft niets met tijd te maken.
Ze lacht omdat we zo licht voor haar zijn.
Zoals de blauwe rook die uit bescheidenheid komt
En lachen omdat je huilt het verdient
En ook omdat willen soms lachend is
Leven, leven uit mededogen
Er zijn momenten dat hij leeft.
En het heeft niets te maken met de dood.
En als dat moment komt
Laat me je zien.
Dat er geen grotere vrijheid is
Om je voor je te hebben.
En laat niemand vrijgesproken worden.
Om niet te willen
En leven omdat willen meer is leven
En ieder op zijn weg
Hij zingt, jaagt zijn verdriet weg.
En ieder in zijn eigen lot
Hij vult zijn aderen met zonnen.
En hier ben ik nog steeds in mijn loopgraaf, lieverd.
Stenen gooien tegen de laatste grens
Degene die de zee van de hemel scheidt
De kleur van uw wegen
Degene die me naar de oorlog leidt, om zaad te zijn in de aarde.
En vraag me niet zoveel, lieverd.
Dat ik weinig lucht in mijn long heb
Wat ik heb is een kasteel in de lucht
Als de zeis naar mijn hoek komt
Spoel mijn voorhoofd in je zweet.
En jij kust iedereen als ik sterf.…
En als het allemaal zaad is, doet de splinter geen pijn.
Bloedend van mijn zijde
Je kinderachtige manieren, en vertel me niets.
Laat het maar aan mij over.
In mijn raam met mijn voeten aan de andere kant
Ik rook mijn ochtenden