Carlos Chaouen — Amapola songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amapola" van Carlos Chaouen.

Songteksten

Noche destetada, niña despintada de azules
Yo no sé si tuve úteros de paredes blancas
Virgen desahuciada llora por caminos de barro
Me baila tu paso y que lleves ropa mojada
Tengo la coartada para encarcelar toda duda
Que nunca haya mucha carne para darle pomada
Tengo los bolsillos tan llenos de cigarrillos que no me cabe la necesidad
Tengo la cabeza con tantos grillos que cuando quiera puedo echar a volar
Y de dónde salen siempre tantos corazones rotos
Si en lugar de tanta muchedumbre somos una flor
Que la luna está cansada de ser el amor de todos
El que quiera carne que se queme y que regale un sol
Tengo un lecho de amapolas
Que es como estar desnudo en el mar
Y un universo de olas
Que garantizan que mi corazón no pase más una noche a solas
Tengo un cielo de las sobras
De despertar desnudo en el mar
Y el corazón sigue en obras
Con los pilares en reconstrucción cada vez que tú los mojas
La lluvia dorada que es para tu cara las nubes
Que nunca se nuble el brillo de tu mirada
Ya tengo saciada para algunos días la lumbre
Si puedo acostarme sobre la miel de tu espalda
Tengo los bolsillos tan llenos de cigarrillos que no me cabe la necesidad
Tengo la cabeza con tantos grillos que cuando quiera puedo echar a volar
Y de dónde salen siempre tantos corazones rotos
Si en lugar de tanta muchedumbre somos una flor
Que la luna está cansada de ser el amor de todos
El que quiera carne que se queme y que regale un sol
Tengo un lecho de amapolas
Que es como estar desnudo en el mar
Y un universo de olas
Que garantizan que mi corazón no pase más una noche a solas
Tengo un cielo de las sobras
De despertar desnudo en el mar
Y el corazón sigue en obras
Con los pilares en reconstrucción cada vez que tú los mojas

Songtekstvertaling

Gespeend nacht, blauw meisje
Ik weet niet of ik witte ommuurde baarmoeder had.
Maagdelijke kreten door modderwegen
Ik dans jouw stap en jij draagt natte kleren.
Ik heb een alibi om aan te twijfelen.
Laat er nooit veel vlees zijn om hem Zalf te geven.
Mijn zakken zitten zo vol sigaretten dat ik niet in de behoefte pas.
Ik heb een hoofd met zoveel krekels dat ik kan vliegen wanneer Ik wil
En waar komen zoveel gebroken harten altijd vandaan
Als we in plaats van zo ' n menigte een bloem zijn
Dat de maan het beu is om ieders liefde te zijn
Wie vlees wil verbranden en een zon wil geven
Ik heb een bed met klaprozen
Dat is als naakt in de zee zijn.
En een universum van golven
Die garantie dat mijn hart niet nog een nacht alleen zal zijn
Ik heb een hemel van restjes
Van naakt wakker worden in de zee
En het hart werkt nog steeds
Met de pilaren onder reconstructie elke keer als je ze nat maakt
De gouden regen die voor je gezicht is de wolken
Moge de helderheid van je blik nooit vertroebelen
Ik heb het licht al een paar dagen verzadigd.
Als ik op de honing op je rug kan liggen
Mijn zakken zitten zo vol sigaretten dat ik niet in de behoefte pas.
Ik heb een hoofd met zoveel krekels dat ik kan vliegen wanneer Ik wil
En waar komen zoveel gebroken harten altijd vandaan
Als we in plaats van zo ' n menigte een bloem zijn
Dat de maan het beu is om ieders liefde te zijn
Wie vlees wil verbranden en een zon wil geven
Ik heb een bed met klaprozen
Dat is als naakt in de zee zijn.
En een universum van golven
Die garantie dat mijn hart niet nog een nacht alleen zal zijn
Ik heb een hemel van restjes
Van naakt wakker worden in de zee
En het hart werkt nog steeds
Met de pilaren onder reconstructie elke keer als je ze nat maakt