Carlos Chaouen — A Medio Pulmón songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Medio Pulmón" van Carlos Chaouen.

Songteksten

A medio pulmón, hay cosas que te debo
Alguna canción, un corte de pelo, un baño de espuma
Y echarte más de menos
Si vuelvo a nacer, te busco sin duda
Detrás de la luna, del amanecer dónde te desnudas
Donde tengo las de perder
Me quedaron cien, cositas en el tintero
Sobraba papel, camita de versos, mirada de duda
Pronóstico de cáncer en el cenicero
Y tú te diste cuenta sin mirar atrás
Que todos mis arterias precisan de aire
Que todas las neuronas que vienen del mar
Gustosamente me conceden su baile
Otra vez el significado ha sido equivocado
Las cosas que nunca te dije
Son las camareras que aliñan la receta
De la madrugada
Que tu buscabas en mis bolsillos y no había nada
Por lo que enfermo y lo que curo
Por lo fumo por lo que encarta
Tienen la culpa que entre mi ropa
Siempre haya bragas
Que siempre voy a ras de cielo
Y me acuesto en el techo de la mañana
Que a fin de cuentas
Son por las cosas porqué te fuiste
Por las cosas que nunca te dije
A medio pulmón, hoy duermo en el suelo
La televisión un cuento de nada
Se me escapa el tiempo
Yo sigo tejiendo mi tela de araña
Y ya no habrá más «donde estas que no te veo»
Ni muertos de miedo
Ni estatuas de sal, ni güisky sin hielo
Ni gotas de leche que lleguen al techo
Tú querías oir cosas que nunca te dije
Ni pienso decir están de otra forma en cada silencio
En cada muerte que sustento por ti

Songtekstvertaling

Een halve long, er zijn dingen die ik je schuldig ben.
Een liedje, een kapsel, een bubbelbad.
En jou nog meer missen
Als ik wedergeboren ben, ben ik zeker op zoek naar jou.
Achter de maan, van de dageraad waar je je uitkleedt
Waar ik moet verliezen
Ik heb nog honderd dingetjes over in de Inktpot.
Spare paper, bed of coupless, look of doubt
Prognose van kanker in de asbak
En je realiseerde je dat zonder terug te kijken
Dat al mijn aderen lucht nodig hebben
Dat alle neuronen die uit de zee komen
Ze geven me graag hun dans
Weer was de Betekenis verkeerd
De dingen die ik je nooit heb verteld
De serveersters kleden het recept aan.
Vroeg in de ochtend
Dat je in mijn zakken keek en dat er niets was.
Voor wat ik ziek ben en wat ik genees
Voor wat ik rook voor wat encarta
Het is hun schuld dat ik mijn kleren heb aangetrokken.
Er is altijd een slipje.
Dat ik altijd naar de hemel ga
En ik lag ' s morgens op het dak.
Dat op het einde
Het komt door de dingen waarom je wegging.
Voor de dingen die ik je nooit heb verteld.
Een halve long, vandaag slaap ik op de vloer
Televisie een verhaal van niets
Ik heb niet veel tijd meer.
Ik blijf mijn spinnenweb breien.
En er zal geen meer zijn "Waar ben je dat ik je niet zie»
Niet doodsbang.
Geen zoutbeelden, geen guisky zonder ijs.
Geen druppels melk die het plafond bereiken
Je wilde dingen horen die ik je nooit heb verteld.
Ik ga niet zeggen dat ze in elke stilte anders zijn.
In elke dood die ik voor je volhoud