Carlos Chaouen (F) — Tu ombligo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tu ombligo" van Carlos Chaouen (F).
Songteksten
Se me acabó la luz en casa
Se me fueron los colores
Perdí el olor de las flores y el alba por las mañanas
Tú eres luz en la montaña
Tú eres todos los sabores
Los jardines son tus caras y tus brazos que me abrazan
Y tus brazos que me abrazan
No te vayas de mis manos aunque te mueras de frío
Porque cuando llegue el alba no soportaré el rocío
No te vayas de mis manos aunque te mueras de frío
Porque cuando llegue el alba no soportaré el rocío
No soy más que un mar de dudas, me convertiré en espuma
Y a veces te quiero tanto que al rato ya no te aguanto
Cuando voy para tu casa
Cojo flores de la plaza
Las rojas para tu cuarto y las verdes para mi alma
No estoy bien en ningún sitio
Y nadie entiende lo que digo
Yo preparo mi equipaje y me adentro en tu ombligo
No te vayas de mis manos aunque te mueras de frío
Porque cuando llegue el alba no soportaré el rocío
No soy más que un mar de dudas, me convertiré en espuma
Y a veces te quiero tanto que al rato ya no te aguanto
Songtekstvertaling
Ik had thuis geen licht meer.
Ik heb geen kleuren meer.
Ik verloor de geur van bloemen en dageraad in de ochtend
Je bent licht in de berg
Jullie zijn alle smaken.
De tuinen zijn jullie gezichten en jullie armen die mij omhelzen
En je armen die me omhelzen
Laat me niet in de steek, zelfs als je doodvriest.
Want als het ochtend wordt, kan ik de dauw niet uitstaan .
Laat me niet in de steek, zelfs als je doodvriest.
Want als het ochtend wordt, kan ik de dauw niet uitstaan .
Ik ben niets anders dan een zee van twijfel, Ik zal schuim worden
En soms hou ik zoveel van je dat ik je niet meer kan uitstaan.
Als ik naar je huis ga
Lamme vierkante bloemen
De rode voor jouw kamer en de groene voor mijn ziel.
Ik ben nergens in orde.
En niemand begrijpt wat ik zeg.
Ik pak mijn koffers en ga in je navel.
Laat me niet in de steek, zelfs als je doodvriest.
Want als het ochtend wordt, kan ik de dauw niet uitstaan .
Ik ben niets anders dan een zee van twijfel, Ik zal schuim worden
En soms hou ik zoveel van je dat ik je niet meer kan uitstaan.