Carlos Cano — María la portuguesa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "María la portuguesa" van Carlos Cano.
Songteksten
En las noches de luna y clavel,
De Ayamonte hasta Villa Real,
Sin rumbo por el río, entre suspiros
Una canción viene y va,
Que la canta María
Al querer de un andaluz.
María es la alegría, y es la agonía
Que tiene el sur.
Que conoció a ese hombre
En una noche
De vino verde y calor
Y entre palmas y fandangos
La fue enredando, le trastornó el corazón.
Y en las playas de Isla
Se perdieron los dos,
Donde rompen las olas, besó su boca
Y se entregó.
Aaay, María la portuguesa
Desde Ayamonte hasta Faro
Se oye este fado por las tabernas
Donde bebe vinho amargo
¿Por qué canta con tristeza?
¿Por qué esos ojos cerrados?
Por un amor desgraciado,
Por eso canta, por eso pena.
¡Fado! porque me faltan sus ojos
¡Fado! me falta su boca
¡Fado! porque se fue por el río
¡Fado! porque se fue con la sombra.
Fado, me faltam os teus olhos...
Saudades da tua boca...
Depósito das águas que lavram...
Ainda resta mais que uma sombra.
Dicen que fue el te quiero
De un marinero, razón de su padecer
Que en una noche en los barcos
De contrabando, p'al langostino se fue.
Y en las sombras del río, un disparo sonó.
Y de aquel sufrimiento,
Nació el lamento de esta canción.
Aaay, María la portuguesa
Desde Ayamonte hasta Faro
Se oye este fado por las tabernas
Donde bebe vinho amargo
¿Por qué canta con tristeza?
¿Por qué esos ojos cerrados?
Por un amor desgraciado,
Por eso canta, por eso pena.
¡Fado! porque me faltan sus ojos
¡Fado! me falta su boca
¡Fado! porque se fue por el río
¡Fado! porque se fue con la sombra.
Fado, me faltam os teus olhos...
Saudades da tua boca...
Depósito das águas que lavram...
Ainda resta mais que uma sombra.
Songtekstvertaling
In de nachten van de maan en clavel, van Ayamonte tot Villa Real, doelloos bij de rivier, komt en gaat een lied, dat Maria zingt naar de wil van een Andalusiër.
Mary is vreugde, en het is de pijn die het zuiden heeft.
Dat hij die man ontmoette op een nacht van groene wijn en warmte en tussen palmen en fandangos was verstrengeld haar, overstuur zijn hart.
En op het eiland zijn beide stranden Verloren, waar ze de golven breken, zijn mond kussen en zichzelf aangeven.
Aaay, Maria de Portugezen van Ayamonte tot Faro deze fado is te horen in de taverns waar hij vinho amargo drinkt waarom zingt hij met verdriet?
Waarom die ogen dicht?
Voor een ellendige liefde, daarom zingt hij, daarom heeft hij spijt.
Fado! omdat ik zijn ogen mis! Ik mis zijn mond Fado! omdat hij over de rivier Fado ging! omdat hij vertrok met de schaduw.
Fado, ik mis je ogen...
Ik mis je mond...
Neerslag van het ploegenwater...
Er is nog maar één schaduw over.
Ze zeggen dat het de liefde van een Zeeman was, reden voor zijn lijden dat op een nacht op de gesmokkelde schepen, p ' al garnalen vertrokken.
En in de schaduw van de rivier klonk een schot.
En door dat lijden werd het verdriet van dit lied geboren.
Aaay, Maria de Portugezen van Ayamonte tot Faro deze fado is te horen in de taverns waar hij vinho amargo drinkt waarom zingt hij met verdriet?
Waarom die ogen dicht?
Voor een ellendige liefde, daarom zingt hij, daarom heeft hij spijt.
Fado! omdat ik zijn ogen mis! Ik mis zijn mond Fado! omdat hij over de rivier Fado ging! omdat hij vertrok met de schaduw.
Fado, ik mis je ogen...
Ik mis je mond...
Neerslag van het ploegenwater...
Er is nog maar één schaduw over.