Carla Bruni — La Valse Posthume songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Valse Posthume" van Carla Bruni.
Songteksten
C’est au premier temps de la valse que tout les espoirs nous sont permis
Car au premier temps de la valse nous sommes tous en Arcadie
Dès le second temps de la valse la terreur de vivre nous saisit
Car dès le second temps de valse c’en est fait du paradis
Alors on va on vient on rêve ou l’on croit, on aime parfois en paie l’endroit
Alors on cherche ou l’on trouve selon les cas mais la valse est toujours là
C’est au 3ème temps de la valse ce que l’on croit enfin savoir danser
Mais au troisième temps de la valse voilà tout essoufflé
C’est au 3ème temps de la valse que nous je commencent à s’envoler
Mais au troisième temps de la valse la boucle est bouclée
Alors on ne prend plus rien du bout des doigts
Non tout à pleines mains et on ne lâche pas
Alors soudain on s’agenouille et l’on croit qu il n’est jamais trop tard ma foi
Alors on vit à bout de souffle tout ce qu’on a on ouvre les yeux on ouvre les
bras
Alors on retourne en douce sur ses pas et la valse c’est un deux trois
Il n’y a que trois temps dans la valse mais ces 3 temps là nous sont acquis
Il n’y a que trois temps dans la valse c’est bien court mais c’est ainsi
Alors a fait trois temps de valse ce qui ressemblent à ma vie
Je dédie mes erreurs, les soupirs de mon cœur transi
Songtekstvertaling
Het is de eerste keer dat we alle hoop krijgen.
Want op de eerste keer van de wals zijn we allemaal in Arcadia
Vanaf de tweede helft van de wals grijpt de angst van het leven ons.
Want vanaf de tweede helft van de wals is het gemaakt van het paradijs
Dus we gaan we komen we komen we dromen of we geloven, we houden van soms betaalt de plaats
Dus we zoeken of we vinden volgens de gevallen maar de wals is er nog steeds
Het is op de derde keer van de wals dat we eindelijk geloven dat we weten hoe te dansen
Maar in de derde helft van de wals hier is alles buiten adem.
Het is op de derde keer van de wals dat we beginnen te vliegen
Maar in de derde helft van de wals is de lus gesloten
Dus we nemen niets meer binnen handbereik.
Niet allemaal met volle handen en we laten niet los
Dan knielen we plotseling en geloven dat het nooit te laat is mijn geloof
Dus we leven buiten adem we openen onze ogen we openen de ogen
arm
Dus we gaan terug op zijn trappen en walsen het is een twee drie
Er zijn maar drie keer in de wals maar deze drie keer zijn er ons verworven
Er zijn maar drie keer in de wals het is erg kort, maar het is zo
Net als drie walsen keer wat eruit ziet als mijn leven
Ik draag mijn fouten op, de zuchten van mijn voorbijgaande hart