Carl Smith — There's Nobody Home On The Range Anymore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "There's Nobody Home On The Range Anymore" van Carl Smith.
Songteksten
the old man used to dream of the fortunes he’d seen
now he lives in a room where you pay by the week
his hands are all battered and his ponie’s gone lame
and his bones always ache when the sky looks like rain
well he dreams of the old days when bronc bustin' paid
and the wide open spaces where buffalo play
deep in his memory wild horses ride on but he knows the good times have all come and gone
there’s nobody home on the range anymore
they’ve closed down the bunkhouse pad locked the door
now there’s oil-wells and motels and folks by the store
but there’s nobody home on the range anymore
now the eagle’s stopped flyin', the night wind is still
and the last coyote’s howlin' on some lonely hill
the old man is longing to lay it all down
in his final box canyon, the poor side of town
cause he knows his last mountain is two flights of stairs
and his saddle’s turned into an old rockin' chair
and morning she wakes up and wonders what for
cause there’s nobody home on the range anymore
there’s nobody home on the range anymore
Songtekstvertaling
de Oude man droomde van de toekomst die hij had gezien.
nu woont hij in een kamer waar je per week betaalt.
zijn handen zijn gehavend en zijn pony is kreupel geworden.
en zijn botten doen altijd pijn als de hemel op regen lijkt
hij droomt van vroeger toen bronc betaalde.
and the wide open spaces where buffalo play
diep in zijn geheugen rijden wilde paarden maar hij weet dat de goede tijden allemaal zijn gekomen en gegaan
er is niemand meer thuis op de schietbaan.
ze hebben de deur op slot gedaan.
er zijn oliebronnen, motels en mensen bij de winkel.
maar er is niemand meer thuis op de schietbaan.
nu is de adelaar gestopt met vliegen, de nachtwind is nog steeds
en de laatste coyote huilt op een eenzame heuvel
de Oude man verlangt ernaar om alles neer te leggen.
in zijn laatste doos canyon, De Arme Kant van de stad
want hij weet dat zijn laatste berg twee trappen is.
en zijn zadel is veranderd in een oude schommelstoel
en morgen wordt ze wakker en vraagt zich af waarom
want er is niemand meer thuis op de schietbaan.
er is niemand meer thuis op de schietbaan.