Carcass — Carneous Cacoffiny songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carneous Cacoffiny" van Carcass.
Songteksten
Striking up my discordant underture
A carnal cacophony perversely penned
Transposed… and decomposed
On strings fashioned from human twine
Lovingly wound and fretted upon my bow
Garishly incarcerated… the dead resonate
In a final death-throe
Vibrant as I thresh…
Movements scripted for the dead…
Orchestral horrors I vehemently conduct
My corpus concertos cordial
Disinterred… and detuned
With six feet below
In harmony with the deceased
My inspiration… your disintegration
For my latest masterpiece
My score creeps your flesh.
Notes seep from sinewy frets…
But don’t hold your breath
As you wait for your god or the void
Or the abyss of nothingness
Your usefulness isn’t through
Your productivity I resume…
My sordid, soiled handicrafts
Will be your afterlife’s handicap…
…My corrupt crescendos…
…Will leave you out on a limbo…
…Your disposition I unleash…
…You will rest in my piece…
With deadly dynamics
You’re dead, buried and barred
Your remains dampened and fingered
Your mortal coil is barbed
The death-bells are peeling
Ringing out as you flake
Shrieking out their recitals
A celebration of your wake…
Enter my funereality
My world two metres under
A curious habitat
Your muddy trench I plunder
Pass on to ethereality
Churned out under the sextant’s blade
You live your life in wretchedness
And death is no escape…
(Lead: The ascent to eternal pandemonium and tabulature by W.G. Steer)
Songtekstvertaling
M ' n disharmonie doorbreken.
Een vleselijke kakofonie pervers
Getransponeerd... en ontbonden
Op snaren van menselijk garen
Liefdevol verwond en gekrenkt op mijn boog
Prachtig opgesloten ... de doden resoneren
In een laatste doodsstrijd
Levendig als ik dors…
Bewegingen geschreven voor de doden…
Orkestrale verschrikkingen die ik heftig uitvoer
Mijn corpus concertos hartelijk
Ongeïnteresseerd ... en ontrafeld
Met 1 meter 80
In harmonie met de overledene
Mijn inspiratie ... jouw desintegratie.
Voor mijn laatste meesterwerk
Mijn score kriebelt je vlees.
Opmerkingen sijpelen van sinewy frets…
Maar reken er maar niet op.
Als je wacht op je god of de leegte
Of de afgrond van het niets
Je bruikbaarheid is nog niet voorbij.
Uw productiviteit ik hervat…
Mijn smerige, vuile ambachten.
Zal de handicap van je hiernamaals zijn.…
... Mijn corrupte crescendos…
... Laat je buiten op een voorgeborchte…
... Jouw karakter laat ik los…
... Zal je rusten in mijn stuk…
Met dodelijke dynamiek
Je bent dood, begraven en verbannen.
Je resten zijn bevochtigd en gevingerd.
Je sterfelijke spiraal is prikkeldraad.
De doodsklokken schillen
Het rinkelt als je doordraait.
Hun recitals uitschreeuwen
Een viering van je wake…
Treed binnen in mijn plezier
Mijn wereld twee meter onder
Een vreemde habitat
Jouw modderige loopgraaf die ik plunder
Doorgeven aan ethericiteit
Karnen Onder het blad van de sextant
Je leeft je leven in ellende.
En de dood is geen ontsnapping.…
(Lood: de beklimming naar eeuwige pandemonium en tabulatuur door W. G. Steer)