Carbon Leaf — Reunion Monticello songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reunion Monticello" van Carbon Leaf.
Songteksten
Raise your family of ghosts and spirits
Sir, we really need to drink from your wine
And yes, your skeletons in the closets
(Might I bring a few of mine?)
Let’s see what we can’t see, unlock your books for a change
Glass excavated bits of china Mulberry Row scars still remain
Bones are everywhere, aren’t they?
Our families spring from their graves
Their Sunday best don’t fit them bones
The same way and wine is seeping from
The barrel staves again
I’m in your tea room toasting lives unchanged
(While music’s playing by the garden’s edge)
Outside rusted joints prove souls asleep can
Flowers blooms from this vintage?
Relative skeletons nervously shuffle
We glance around community of our own
Quiet valley drips with hints of laughter
Mr. Jefferson, can we slip these bones?
And bones are everywhere, aren’t they?
What do you think they’d see through those trees?
'Resurrected spirits dancing,' you don’t say?
(The minstrel’s new arrangement of history)
We danced and drank the sun
It over flowed and washed the past away
We roamed, echo, laughter
Spirits danced a jig around their graves
Then came the rain
A garden craves a balance of both
(I guess so)
From the garden, they’re all running from the garden
We’re all looking for the garden
So much to maintain
Bones are everywhere aren’t they?
Ghosty spirits dash right past me Finding hidden spaces, favored places
Families disperse to there graves
Bones are here to stay aren’t they?
We cultivate the bones that we’re of Sir if you caught me drunk on wisdom
Would you say I’ve had enough?
Songtekstvertaling
Voed je familie van geesten en geesten op.
Meneer, we moeten echt van uw wijn drinken.
En ja, je skeletten in de kasten
Mag ik er een paar meenemen?)
Laten we eens kijken wat we niet kunnen zien, open je boeken voor de verandering
Glas opgegraven stukjes van China Mulberry Row littekens nog steeds over
Botten zijn overal, nietwaar?
Onze families komen uit hun graf.
Hun zondagse best past ze niet.
Op dezelfde manier en de wijn sijpelt uit
De loop buigt weer
Ik ben in je tearoom om levens onveranderd te proosten.
(Terwijl de muziek aan de rand van de tuin speelt)
Buiten verroeste gewrichten bewijzen dat zielen kunnen slapen.
Bloemen bloeien van deze vintage?
Relatieve skeletten nerveus schudden
We kijken rond in onze eigen gemeenschap.
Stille vallei druipt van de lach
Mr Jefferson, kunnen we deze botten laten glijden?
En botten zijn overal, nietwaar?
Wat denk je dat ze door die bomen zouden zien?
'Herrezen geesten dansen,' zeg je niet?
(De nieuwe arrangement van de geschiedenis van de minstreel)
We dansten en dronken de zon
Het stroomde en waste het verleden weg.
We zwierven, echo, gelach
Geesten dansten een beetje rond hun graf.
Toen kwam de regen
Een tuin verlangt naar een balans van beide
Ik denk het.)
Vanuit de tuin rennen ze allemaal weg uit de tuin.
We zijn allemaal op zoek naar de tuin
Zo veel te onderhouden
Botten zijn overal, nietwaar?
Geesten rennen langs me heen, zoeken verborgen ruimtes, favoriete plekken.
Families verspreiden zich naar de graven.
Bones blijft hier, hè?
We cultiveren de botten die we zijn van Meneer als je me dronken betrapt op wijsheid
Zou je zeggen dat ik er genoeg van heb?