Carach Angren — The Funerary Dirge of a Violinist songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Funerary Dirge of a Violinist" van Carach Angren.
Songteksten
Listen! Don’t you hear these mad symphonies of grievance and fear?
Melancholy and despair can be sensed when we draw near.
Some hear a violin sound, others hear a man moaning in tears.
These fields are haunted by nature’s most sombre melodies.
Suicidal white noise absorbing the essence from light, mirth and vitality.
These grounds are haunted by reflections from World War II…
Arise! 1941, '42
The identity of warfare on the East Front is lugubrious.
There’s one soldier incapable of committing sin.
Kept alive by his comrades thanks to his heavenly gift with a violin.
His brilliant music so beautiful and pure…
Shining warmth upon every soldier… It helps them to endure.
Breath-taking melodies consuming all hate, sorrow and fear.
These magnificent tunes are like silk for their ears.
And for a moment their pain disappears.
But this moment will not last when they are baffled by another blast.
The enemy is near. Rain of bullets killing soldiers there and here.
And so the instrument of peace is being silenced by the one of war.
It plays the music of the dead; music made of lead…
«I've had enough of this sickening war and it’s murderous puppets!
They don’t understand the language of music cannot be spoken in Death. I never took a life! Maybe now is the time to take mine.
In the name of music; shall I cut my wrists or hang myself high by a violin
string?
A symphonic suicide is what I shall bring!»
The enemy lies on the other side of the field.
He decides to walk straight into the fire fight,
playing this dreamlike masterpiece.
Every soldier stops, holds his breath.
Not a single shot is being heard during an intro for his own Death.
And when the violin bow is being lowered at the end,
both sides simultaneously open fire.
There’s the corpse of the violinist lying in mud and barbed wire.
These fields are haunted by the funerary dirge of a violinist.
the funerary dirge of a violinist…
Can’t you hear his call of Death?
Listen! Don’t you hear these mad symphonies of grievance and fear?
Melancholy and despair can be sensed when we draw near.
Some hear a violin sound… Others hear a man moaning in tears…
The Funerary Dirge of a Violinist,
The Funerary Dirge of a Violinist.
The Funerary Dirge of a Violinist…
The Funerary Dirge of a Violinist!!!
Songtekstvertaling
Luister! Hoor je die gekke symfonieën van grieven en angst niet?
We kunnen melancholie en wanhoop voelen als we dichterbij komen.
Sommigen horen een viool geluid, anderen horen een man kreunen in tranen.
Deze velden worden achtervolgd door de somberste melodieën van de natuur.
Suïcidaal wit geluid absorbeert de essentie van licht, vrolijkheid en vitaliteit.
Deze gronden worden achtervolgd door reflecties uit de Tweede Wereldoorlog.…
Sta op! 1941, '42
De identiteit van de oorlogsvoering aan het Oostfront is lugubrisch.
Er is één soldaat die niet in staat is om te zondigen.
In leven gehouden door zijn kameraden dankzij zijn hemelse geschenk met een viool.
Zijn briljante muziek zo mooi en puur…
Stralende warmte op elke soldaat ... het helpt hen om te verdragen.
Adembenemende melodieën verteren alle haat, verdriet en angst.
Deze prachtige melodieën zijn als zijde voor hun oren.
En even verdwijnt hun pijn.
Maar dit moment zal niet duren wanneer zij verbijsterd zijn door een andere schreeuw.
De vijand is dichtbij. De regen van kogels doodt soldaten daar en hier.
En zo wordt het instrument van de vrede het zwijgen opgelegd door die van de oorlog.
Het speelt de muziek van de doden; muziek gemaakt van lood…
"Ik heb genoeg van deze ziekelijke oorlog en het zijn moorddadige poppen!
Ze begrijpen de taal van de muziek niet, kan niet gesproken worden in de dood. Ik heb nooit een leven genomen! Misschien is het nu de tijd om de mijne te nemen.
In de naam van de muziek, zal ik mijn polsen doorsnijden of mezelf hoog ophangen aan een viool
string?
Een symfonische zelfmoord is wat ik zal brengen!»
De vijand ligt aan de andere kant van het veld.
Hij besluit om recht in het vuurgevecht te lopen.,
dit droomachtige meesterwerk spelen.
Elke soldaat stopt, houdt zijn adem in.
Geen enkel schot wordt gehoord tijdens een intro voor zijn eigen dood.
En als de vioolboog aan het eind wordt neergelaten,
beide kanten openen tegelijk het vuur.
Daar ligt het lijk van de violist in modder en prikkeldraad.
Deze velden worden achtervolgd door de funerary dirge van een violist.
de funerary dirge van een violist…
Hoor je zijn roep om de dood niet?
Luister! Hoor je die gekke symfonieën van grieven en angst niet?
We kunnen melancholie en wanhoop voelen als we dichterbij komen.
Sommigen horen een viool geluid ... anderen horen een man kreunen in tranen. …
De funerary Dirge van een violist,
De Funerary Dirge van een violist.
De funerary Dirge van een violist…
De Funerary Dirge van een violist!!!