Cara Dillon — Donald of Glencoe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Donald of Glencoe" van Cara Dillon.
Songteksten
As I was a’walking one evening of late
Where fragrant fine flowers the field decorate,
I carelessly rambled where I did not know
By the fair crystal fountain that falls in Glencoe.
And on her who the prize on Mount Ider was won,
Then approched me a lassy as bright as the sun,
And the ribbon and the tartan around her did flow,
That welcomed young Donald the pride of Glencoe.
Said I, my fine creature, your charming sweet smile,
And your comely fine features my heart has beguiled,
And with your kind affection on me you’ll bestow,
I 'll bless the happy hour we met in Glencoe.
Kind sir, she made answer, your love I’ll disdain
For I have a young sweetheart and Donald by name,
And he went to the wars about ten years ago,
And a maid I remain 'till he return to Glencoe.
Ah, perhaps your young Donald regards not your name,
And has placed his affection on some foreign dame,
He may have forgotten for all that you know,
That bonny young creature he felt in Glencoe.
From his promise my Donald he’d never depart
For love, truth and honour stand firm in his heart,
And if I never see him, then single I’ll go,
And mourn for my Donald the pride of Glencoe.
Then seeing her constance he drew out a glove,
Which in parting she gave him in token of love,
She clung to his arms and the tears down did flow,
Ah, you’re welcomed my Donald the pride of Glencoe.
Come cheer up my Flora, your sorrows are o’er,
And since we have met love we’ll never part more,
And the loud blast of battle, far distant may blow,
Whilst in peace and contentment we’ll live in Glencoe.
Songtekstvertaling
Ik was de laatste avond aan het wandelen.
Waar geurige bloemen het veld versieren,
Ik dwaalde zorgeloos waar ik het niet wist.
Bij de kristallen fontein die valt in Glencoe.
En op haar die de prijs op Mount Ider won,
Toen benaderde hij mij een Lassie zo helder als de zon,
En het lint en de tartan om haar heen stroomden.,
Dat verwelkomde jonge Donald De Trots van Glencoe.
Zei ik, mijn mooie schepsel, jouw charmante lieve glimlach,
En jouw mooie gelaatstrekken mijn hart is betoverd,
En met jouw vriendelijke genegenheid aan mij zal je,
Ik zegen het happy hour dat we in Glencoe hebben ontmoet.
Lieve Heer, ze heeft antwoord gegeven, uw liefde zal ik verachten
Want Ik heb een jong liefje en Donald bij naam,
En hij ging naar de oorlogen ongeveer tien jaar geleden,
En een dienstmeid die ik blijf tot hij terug is in Glencoe.
Ah, misschien beschouwt uw jonge Donald niet uw naam,
En heeft zijn affectie op een buitenlandse dame gelegd.,
Misschien is hij alles vergeten wat je weet.,
Dat bonny jonge schepsel dat hij voelde in Glencoe.
Van zijn belofte mijn Donald zou hij nooit vertrekken
Want liefde, waarheid en eer staan stevig in zijn hart,
En als ik hem nooit zie, ga ik Alleenstaand,
En rouwen om mijn Donald De Trots van Glencoe.
Toen hij haar constance zag, trok hij een handschoen uit.,
Die ze hem gaf als teken van liefde.,
Ze klampte zich vast aan zijn armen en de tranen stroomden.,
Je bent verwelkomd mijn Donald De Trots van Glencoe.
Kom op mijn Flora, je verdriet is o ' er,
En omdat we liefde hebben ontmoet zullen we nooit meer scheiden.,
En de harde slag, ver weg, kan ontploffen.,
In vrede en tevredenheid wonen we in Glencoe.