Capicua — Sereia louca songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sereia louca" van Capicua.
Songteksten
Ela queria usar sapatos, dançar de salto alto,
Beijar a boca de um homem, embrenhar-se no mato
Queria perder as escamas e rasgar as barbatanas
Até que pernas humanas lhe saíssem da carne.
Poder conhecer o doce, o amargo e o ácido
Ali tudo era salgado, azulado e aquático!
Partir o aquário,
Deixar de vez o Atlântico,
E rogava por ajuda aos marinheiros com seu cântico!
Mas seu canto era grito, que não suportavam
E só Ulisses vivera
Depois de ter a escutado
O seu canto era um feitiço carpido como o fado
Que levava navios perdidos pró outro lado!
Eu tenho um búzio que me diz
Coisas estranhas ao ouvido...
Sua voz era livre, como ela não era,
Como sempre quisera que o seu corpo fosse
E por cantar o sonho e a sua quimera
Era para as almas como um cúmplice.
Forte como um coice, como uma foice,
Trespassava gelada o silêncio fundo da noite
Enquanto a sua melodia como a maresia
Envolvia em maravilha a lonjura da sua corte,
Chega a maré vazia pra lavar em água fria
A sua melancolia e o seu medo da morte!
"Não é que a lágrima é da mesma água salgada?" -
Gritava entre o mar e a estrela da madrugada.
Eu tenho um coração de esponja que cresce com a tristeza...
Sereia louca que vai tentar
Deixar o mar com a coragem
De quem sai do seu habitat.
Sereia louca que vai gritar, chorar, bramir, esbravejar,
tentar até conseguir!
Sereia louca que vai sentir a falta do mar,
Sentir a falta de ar que há neste lugar
Sempre que digam que é louca,
É melhor muda que rouca,
Eu fico nua que a roupa aperta o respirar
E grito ainda mais alto neste palco suspenso
Que pior do que o meu canto há de ser o meu silêncio!
Que pior do que o meu canto há de ser o meu silêncio.
(Sereia louca que deixou o mar.)
Eu tenho um búzio que me diz
Coisas estranhas ao ouvido...
Eu tenho um coração de esponja que cresce com a tristeza...
"Não é que a lágrima é da mesma água salgada?" –
Gritava entre o mar e a estrela da madrugada.
E eu grito ainda mais alto neste palco suspenso
Que pior do que o meu canto há de ser o meu silêncio!
Songtekstvertaling
Ze wilde schoenen dragen, op hoge hakken dansen, de mond van een man kussen, in de Bush kruipen om schubben te verliezen en vinnen te scheuren totdat menselijke benen uit haar vlees kwamen.
Om het zoete, het bittere en het zuur te kennen, was alles zout, blauw en waterig!
Verlaat het aquarium, verlaat de Atlantische Oceaan voorgoed, en smeek om hulp aan de matrozen met hun lied!
Maar zijn gezang was een kreet, die ze niet konden uitstaan en alleen Ulysses had geleefd nadat hij naar haar had geluisterd zijn gezang was een carpidspreuk zoals de fado die verloren schepen naar de andere kant droeg!
Ik heb een schelp die vreemde dingen tegen mijn oor zegt...
Haar stem was vrij, zoals ze niet was, zoals ze altijd had gewild dat haar lichaam was en door de droom te zingen en haar Chimera was voor de zielen als medeplichtige.
Sterk als een coice, als een sikkel, het passeerde koude stilte diep in de nacht terwijl zijn melodie als de zee omhuld met verwondering de eenzaamheid van zijn hof, komt de lege vloed om te wassen in koud water uw melancholie en uw angst voor de dood!
"Is dat niet dat de scheur uit hetzelfde zout water komt?- Huilde tussen de zee en de dageraadster.
Ik heb een sponzenhart dat groeit van verdriet...
Gekke zeemeermin die de zee zal proberen te verlaten met de moed van degenen die zijn habitat verlaten.
Gekke zeemeermin die zal schreeuwen, huilen, brullen, krijsen, proberen totdat ze kan!
Gekke zeemeermin die de zee zal missen, het gebrek aan lucht zal voelen in deze plek wanneer ze zeggen dat het gek is, het is beter doofstom dan Hees, ik kleed me uit dat kleren de adem strakker maken en nog harder schreeuwen in deze hangende fase dat erger dan mijn zingen mijn stilte zal zijn!
Wat erger is dan Mijn Zingen is mijn stilte.
(Gekke zeemeermin die de zee verliet. Ik heb een schelp die me vreemde dingen in het oor vertelt...
Ik heb een sponzenhart dat groeit van verdriet...
"Is dat niet dat de scheur uit hetzelfde zout water komt?- Huilde tussen de zee en de dageraadster.
En ik schreeuw nog harder op dit geschorste podium dat erger dan mijn zingen mijn stilte zal zijn!