Cap'n Jazz — Tokyo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tokyo" van Cap'n Jazz.
Songteksten
This is how it ended in Tokyo:
Buildings rebuilt and billed to Anyone dumb enough to be standing there
Thanksgiving day
Tossing, eating, wearing pigskin worn thin
Torn teethly like the scaredy cat sacred custom goes
Sweet chicken little eating lolli pox treats for turkey day
It’s Salmonella City where we’re worn thin
Ordered to work in working order
Bashful red shame and bold blue bruising whitey
Hiding in houses looking like aching smiling faces
And oh,
The comfortable forts we used to build with cushions and blankets
Matching a patched up pair like us Apparently it’s a given,
Given culture and all,
We will break things just to call them broken
Stained by this compulsion to ruin and name it art
(Arthur to Adults
«When you get caught between the moon and New York City…»
(Christopher Kane?)
Architects ache so they build
Some subdivisions no matter how much pain or planning,
No matter how much it matters,
Some ugly houses sprout up in rows
Look like structures of sad accidents and broken happy plans
We named the clever chimp that picked up the first tool Adam
We discovered we are really mostly just water
We pretend about a past to justify right now
We tell countless lies to make it through each day
Keep on runnin', little bunny
Keep on runnin'
All the Duracell sold during the super bowl
And my disease
Such an easy disease contagious as a yawn
My Why chromosome
Songtekstvertaling
Zo eindigde het in Tokio.:
Gebouwen herbouwd en gefactureerd aan iedereen dom genoeg om daar te staan
Thanksgiving day
Gooien, eten, varkenshuid dragen, dun gedragen
Verscheurd als de schurftige kat Heilige gewoonte gaat
Zoete kip kleine etende lolli pokken snoepjes voor kalkoen dag
Het is Salmonella City waar we dun gedragen worden.
Opdracht tot werken in bedrijfsklare toestand
Verlegen rode schaamte en blauwe blauwe blauwe plekken Wit
Verscholen in huizen die eruit zien als pijnlijke lachende gezichten
En oh,
De comfortabele forten die we vroeger bouwden met kussens en dekens
Bij elkaar passen van een opgelapt paar zoals wij blijkbaar is het een gegeven,
Gegeven cultuur en alles,
We breken dingen om ze gebroken te noemen.
Bevlekt door deze drang om het te ruïneren en het kunst te noemen.
(Arthur tot volwassenen
"Als je wordt gevangen tussen de maan en New York City…»
Christopher Kane?)
Architecten doen pijn zodat ze bouwen
Sommige onderverdelingen maakt niet uit hoeveel pijn of planning,
Het maakt niet uit hoeveel het uitmaakt.,
Sommige lelijke huizen zijn in rijen opgedoken.
Zie eruit als structuren van droevige ongevallen en gebroken gelukkige plannen
We noemden de slimme chimpansee die de eerste tool Adam oppakte.
We ontdekten dat we eigenlijk alleen maar water zijn.
We doen alsof we een verleden hebben om het nu te rechtvaardigen.
We vertellen talloze leugens om elke dag door te komen.
Blijf rennen, konijntje.
Blijf rennen.
Alle Duracell verkocht tijdens de super bowl.
En mijn ziekte
Zo ' n gemakkelijke ziekte besmettelijk als een gaap
Mijn waarom chromosoom