Cannibal Corpse — The Strangulation Chair songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Strangulation Chair" van Cannibal Corpse.
Songteksten
Trapped in this prison awaiting my death
Condemned to die by draconian means
An eye for an eye is the rule of this land
But the victim in question did not die by my Hand
A mockery of justice
Inequity
The murderer will live but I will die
Strapped to a chair unable to breathe
Other condemned have died before me Constrained in the chair I saw fear in their eyes
The executioner smiled as he took their
Lives
Crushing their windpipes
Garroted
Throttled with iron they succumb to death
The Strangulation Chair
Constriction of the throat
No air for the lungs, no blood for the brain
A death I don’t deserve
Blameless of this crime
Only I know this is true
The Strangulation Chair
The spinal column breaks
Then my life will cease, my final release
A death I have not earned
But still have to face
They are the murderers now
My day has come now it’s my turn to die
Hands tied they lead me away
The executioner collars my neck
In terror I wait for my strangulation
my strangulation, my strangulation
Death
My mind slips to darkness
Unconscious forever
The crime they committed they will not know
The Strangulation Chair
Constriction of the throat
No air for the lungs, no blood for the brain
A death I don’t deserve
Blameless of this crime
Only I know this is true
The Strangulation Chair
The spinal column breaks
Then my life will cease, my final release
A death I have not earned
But still have to face
They are the murderers now
Songtekstvertaling
Gevangen in deze gevangenis, wachtend op mijn dood.
Veroordeeld om te sterven met draconische middelen
Oog om oog is de regel van dit land
Maar het slachtoffer in kwestie stierf niet door mijn Hand.
Een aanfluiting van het recht
Ongelijkheid
De moordenaar zal leven, maar Ik zal sterven.
Vastgebonden aan een stoel die niet kan ademen.
Andere veroordeelden zijn voor mij gestorven. ik zag angst in hun ogen.
De beul glimlachte toen hij hun
Leven
Hun windpipes verpletteren
Gegorduurd
Met ijzer bedekt bezwijken zij.
De Wurgstoel.
Vernauwing van de keel
Geen lucht voor de longen, geen bloed voor de hersenen.
Een dood die ik niet verdien
Onschuldig aan deze misdaad.
Alleen Ik weet dat dit waar is.
De Wurgstoel.
De wervelkolom breekt
Dan zal mijn leven ophouden, mijn laatste vrijlating.
Een dood die ik niet verdiend heb
Maar ik moet nog steeds onder ogen komen.
Zij zijn nu de moordenaars.
Mijn dag is gekomen nu is het mijn beurt om te sterven
Handen gebonden ze leiden me weg
De beul kraakt mijn nek.
In angst wacht ik op mijn wurging.
mijn wurging, mijn wurging.
Dood
Mijn geest glijdt naar de duisternis
Voor altijd bewusteloos
De misdaad die zij begingen zullen zij niet kennen.
De Wurgstoel.
Vernauwing van de keel
Geen lucht voor de longen, geen bloed voor de hersenen.
Een dood die ik niet verdien
Onschuldig aan deze misdaad.
Alleen Ik weet dat dit waar is.
De Wurgstoel.
De wervelkolom breekt
Dan zal mijn leven ophouden, mijn laatste vrijlating.
Een dood die ik niet verdiend heb
Maar ik moet nog steeds onder ogen komen.
Zij zijn nu de moordenaars.