Candlemass — Embracing The Styx songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Embracing The Styx" van Candlemass.
Songteksten
Blood runs free, down the river
I’m the weeper, the life bereaver
I cross the Styx, with coins… onyx
Without the trumpets and horns and pyres
(The) final curtain, death is certain
Harpies sing, my soul is hurting
Razors, rope, mountains of dope
Does it matter, there’s no hope
Embracing the Styx
Life is floating out, wave after wave
Embracing the Styx
I sail with Charon this day
Embracing the Styx
Life is floating out, wave after wave
Embracing the Styx
Me, my wrists and a blade
In times of eternal darkness
In times of peace and embrace
When the minstrel of atrophy mock us There’s need for love and there’s need for death
Too late for understanding
Too late for your tears
I wait for the last descending
To the opal city and the flaming stairs
I surrender, I return to dust
It must end here, in daze and dusk
So I cry, for all of us And I smile, as I die…
A small breeze in time
Waiting and waiting, for a moment of truth and a sun
Dreaming and dreaming, 'til the dreams were crushed by our hands (smothered to sand)
Great thoughts of a triumphing giant
Was given these golden-brown wings
A man who was an ant an a lion
Died on the isle of the king
Songtekstvertaling
Bloed stroomt vrij door de rivier
Ik ben de huilebalk, de levensredder.
Ik steek de Styx over, met munten... onyx
Zonder trompetten, hoorns en brandstapels
(Het) Laatste gordijn, de dood is zeker
Harpijen zingen, mijn ziel doet pijn
Scheermessen, touw, bergen drugs
Maakt het uit, Er is geen hoop
Omarmen van de Styx
Het leven drijft uit, golf na golf
Omarmen van de Styx
Ik zeil met Charon deze dag
Omarmen van de Styx
Het leven drijft uit, golf na golf
Omarmen van de Styx
Ik, mijn polsen en een lemmet
In tijden van eeuwige duisternis
In tijden van vrede en omhelzing
Als de speelman van atrofie ons bespot, is er behoefte aan liefde en aan de dood.
Te laat om het te begrijpen.
Te laat voor je tranen.
Ik wacht op de laatste afdaling
Naar de stad opal en de brandende trap
Ik geef me over, Ik keer terug tot stof
Het moet hier eindigen, in daze en dusk.
Dus ik huil, voor ons allemaal en ik lach, terwijl ik sterf…
Een klein briesje in de tijd
Wachten en wachten, op een moment van waarheid en een zon
Dromen en dromen, tot de dromen verpletterd werden door onze handen)
Grote gedachten van een triomfantelijke Reus
Kreeg deze gouden-bruine vleugels
Een man die een mier en een leeuw was
Gestorven op het eiland van de koning