Cali — Je Sais songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je Sais" van Cali.
Songteksten
Je sais son regard blanc sur son lit mortuaire
Et l'épée de poison qui transperça mon père
Je sais les dos voûtés sous les tristes nouvelles
Et je sais les bruits sourds je sais les coups de pelle
Je sais les voix fanées emmaillotées de ruses
Je sais les longues nuits àcourtiser la mort
Pendu aux mots blanchis àla chaux du remord
Mais ne me demande pas
Pourquoi elle s’en va Je ne sais pas je ne sais pas
Je sais tous les amis qui se troquent des rêves
Aux bras de mots jaunis au goulot oùl'on crève
Je sais touts ces heures enfilées en collier
Qui oeuvrent pour la mort sans vraiment s’en douter
Et je sais que la pluie ne lave rien du tout
Qu’elle aide juste notre ennui àtenir jusqu’au bout
Je sais ces heures lentes qui gravissent la nuit
Et la lune élégante qui de travers sourit
Je sais qu’il manquera toujours quelqu’un en bout de table
Et je sais oh combien tu étais désirable
Je sais la solitude et ce goût de sang dans la bouche
La misérable habitude de finir seul dans sa couche
Je sais les tours joués par le goût de l’impossible
Je sais l’amour qui meurt dans des souffrances horribles
Je sais qu'àtrop se retourner on tourne le dos au bonheur
Le reflet du visage déformédans un lac de douleur
Je sais les pieds gonflés àcourir après un salaire
Je sais les cњurs rouillés qui ne partiront plus en guerre
Je sais les doigts transis qui ne serrent plus en poing
Et je connais l’amour terroriste poseur de bombes ou de lapins
Je sais ces grises épaves qui bavent sur la vie
Et leur sourire grave vissépas le mépris
Je sais ces nuits rassises oùle sommeil nous laisse
Seuls avec nos pires ennemis et criblés de détresse
Je ne sais pas
(Merci àgaelle pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik ken haar witte blik op haar mortuarium bed.
En het zwaard van gif dat mijn vader doorboorde
Ik weet dat mijn rug gebogen onder het droevige nieuws
En ik ken de harde geluiden ik ken de schoppen
Ik ken de vervaagde stemmen vol sluwheid.
Ik ken de lange nachten tot de dood.
Hangend aan de witte woorden van wroeging
Maar vraag het me niet.
Waarom gaat ze weg?
Ik ken alle vrienden die dromen uitwisselen.
Naar de armen van gele woorden in de nek waar we sterven.
Ik ken al die uren die aan een ketting hangen.
Die werken voor de dood zonder het te vermoeden.
En ik weet dat de regen niets wegspoelt.
Dat ze onze verveling helpt om tot het einde te blijven
Ik ken die langzame uren die ' s nachts omhoog gaan.
En de elegante maan die glimlacht
Ik weet dat er altijd iemand vermist zal zijn aan het eind van de tafel.
En ik weet hoe begeerlijk je was.
Ik ken de eenzaamheid en de smaak van bloed in mijn mond.
De ellendige gewoonte om alleen in haar luier te eindigen.
Ik ken de trucs die gespeeld worden door de smaak van het onmogelijke.
Ik ken de liefde die sterft in verschrikkelijk lijden
Ik weet dat die atrop zich omdraait. we keren het geluk de rug toe.
De reflectie van de vervormde fac in een meer van pijn
Ik weet gezwollen voeten te rennen na een salaris.
Ik ken de roestige harten die niet meer naar de oorlog gaan.
Ik ken de transis vingers die niet meer in de vuist knijpen.
En ik ken terroristische bommenleggende of konijnenleggende liefde.
Ik ken die grijze wrakken die over het leven kwijlen.
En hun serieuze glimlach krijste geen minachting
Ik ken die saaie nachten waar slaap ons verlaat
Alleen met onze ergste vijanden en bezaaid met ellende.
Ik heb geen idee.
(Dank aan Gaelle voor deze woorden)