Calexico — Bloodflow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bloodflow" van Calexico.
Songteksten
Her eyes are closed now
That final breath is near
She lets go of my hand
And I fall into
A sea of tears
In search for the trail
That we were both riding
Lost sometime ago
Now I’m stranded on the mountain’s edge
And there’s only one way back
Down and down I go
Into the ground where the bad seeds are sown
And take route and pull me further in
Long and long and longer it takes
Good luck’s gone and there’s no more breaks
Just the ground beneath
That shakes and gives way
Swallowed up home
There ain’t much now I can pull
No stuntman surprises
Or Houdini-like disguises
For death defying escape
Avoid the tap on the shoulder
From that one with a long black cape
Just to see those eyes of her shine
Is worth any sum or length of time
That would fill that space where her love once flowed
But the more I resist
The further and further I drift
Get swept out in the riptide
Where a part of me wants
To lie 'neath the ways of sorrow and tears
Sink to the bottom and linger there the rest of my years
Walk among the mild sea of bones
Of my fathers, mothers, sisters, brothers
Feel their blood flowing away
Send the soul it’s way
Songtekstvertaling
Haar ogen zijn nu gesloten.
Die laatste adem is nabij.
Ze laat mijn hand los.
En ik val in
Een zee van tranen
Op zoek naar het pad
Dat we allebei reden
Ergens verloren.
Nu ben ik gestrand op de bergrand
En er is maar één weg terug.
Naar beneden en naar beneden.
In de grond waar de slechte zaden worden gezaaid
En neem de route en trek me verder naar binnen
Lang en lang en langer duurt het
Veel geluk is weg en er zijn geen pauzes meer.
Alleen de grond eronder.
Dat trilt en geeft plaats
Opgeslokt thuis
Er is niet veel nu ik kan trekken
Geen stuntman verrassingen
Of Houdini-achtige vermommingen
Voor de dood die ontsnappen trotseert
Vermijd de tap op de schouder
Van die ene met een lange zwarte cape
Gewoon om die ogen van haar te zien schijnen
Is elke som of lengte van de tijd waard
Dat zou de ruimte vullen waar haar liefde ooit stroomde.
Maar hoe meer ik me verzet
Hoe verder en verder ik drijf
Weggevaagd worden in de riptide
Waar een deel van mij wil
Om te liegen over de wegen van verdriet en tranen
Zink naar de bodem en blijf daar de rest van mijn jaren.
Wandel tussen de milde zee van botten
Van mijn vaders, moeders, zusters, broeders
Voel hun bloed stromen weg
Stuur de ziel het is weg