Cadacross — Forest Remains Victor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forest Remains Victor" van Cadacross.
Songteksten
Now shelter I must find from strong gale about to rise!
The Northern lights delight me sets the darkened skies ablaze
As I slowly make my way over glade
to reach the firwoods rising gates
But savoring came the jaws of night
swallowing all but moon and stars
Storm, it groped till raging blow
Impaling bare-clothed
like dagger thrown by embittered foe
Beneath the flickering eyes of night
there under firwoods branch, he rests
In the cradle made by encrusted snow
Without a grief or care
The northern lights…
The icewinds cold breath forces me to this fortress of evertrees
That offers me a place to rest
Den for me and the beasts as well
Oh Fortuna thou hath abandoned me!
Who could see through the veil of night?
could hear the fainting call of the desperate one
When the storm rages on and on…
…and once again it strikes forth with
such a furious howling blow
No mercy given for the lost
who is seeking a way out from
this horrid maze of ice and snow
Under the stars may moon guide your way,
but cold Northwinds will blow eternally
Under the stars, beneath the blazing skies
you were forced to leave from where forest remains…
Out from the darkness just like that
a swelling light became
Now chanting for the traveller
whose road became to its end
The Northern lights delight thee
sets the darkened skies ablaze
As you slowly make your way over glade
to reach the firwoods rising gates
Savoring will come the jaws of night
swallows all but moon and stars
Storm it gropes till raging blow
Impaling the one who tries
to conquer the forest’s throne
Beneath the stars may moon guide your way
but cold Northwinds will blow eternally
Songtekstvertaling
Nu moet ik een schuilplaats vinden voor een sterke storm die opstaat!
De noorderlichten verrukken mij zet de donkere hemel in brand
Terwijl ik langzaam mijn weg over glade maak
om de firwoods te bereiken rijzende poorten
Maar genieten kwam de kaken van de nacht
slik alles behalve maan en sterren
En een Storm, die overdekt wordt.
Met blote kleren aan
als een dolk gegooid door verbitterde vijand.
Onder de flikkerende ogen van de nacht
daar, onder firwoods branch, rust hij.
In de wieg gemaakt door ingebedde sneeuw
Zonder verdriet of zorg
Noorderlicht…
De ijswinds koude adem dwingt me naar dit fort van evertrees
Dat biedt me een plek om te rusten
Den voor mij en de beesten ook
Oh Fortuna gij hebt mij verlaten!
Wie kon door de sluier van de nacht kijken?
kon het flauwvallen van de wanhopige horen
Als de storm op en neer gaat…
...en opnieuw slaat het toe met
zo ' n woeste huilbui
Geen genade gegeven voor de verlorenen
wie zoekt een uitweg
dit vreselijke doolhof van ijs en sneeuw
Onder de sterren moge de maan je leiden,
maar koude Noordwinden zullen eeuwig ontploffen.
Onder de sterren, onder de brandende hemel
je werd gedwongen te vertrekken van waar het bos blijft.…
Uit de duisternis, zomaar.
een zwellend licht werd
Nu zingen voor de reiziger
waarvan de weg tot zijn einde liep
Het Noorderlicht verrukt u
zet de donkere hemel in brand
Terwijl je langzaam je weg over glade maakt
om de firwoods te bereiken rijzende poorten
Genieten zal de kaken van de nacht komen
zwaluwen, behalve maan en sterren.
En hij (de hel) bestormt.
Degene die het probeert neer te schieten.
om de troon van het bos te veroveren
Onder de sterren moge de maan je leiden
maar koude Noordwinden zullen eeuwig ontploffen.