Bury Tomorrow — Restless & Cold songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Restless & Cold" van Bury Tomorrow.
Songteksten
I am broken and cold, restless and low.
I am a child alone, lost in the road.
I am broken and cold, restless and low.
I am a body without a soul.
Broken, I feel like my soul has been lifted.
For twenty-five years I’ve been drifting.
A shade so cold, a heart of stone.
To the darkness I call my own.
I am screaming: «Am I more than just flesh and bone?»
You don’t want me to say what I’ve wanted to say.
It would unleash a hell, worst than you’ve ever known.
It wasn’t ever meant to end in this way.
We kept our heads below, the art of letting go.
It wasn’t even meant to feel like this.
No, we kept our heads below, the art of letting go.
I, I am knotted, I am twisted, silence, not a whisper.
Mouth sewn shut, you never know who is listening.
Haunted, so many things I could never say.
For fear of destroying all the progress we’ve made.
It wasn’t ever meant to end in this way.
We kept our heads below, the art of letting go.
It wasn’t even meant to feel like this.
No, we kept our heads below, the art of letting go.
I am broken and cold, restless and low.
I am a body without a soul.
Songtekstvertaling
Ik ben gebroken en koud, rusteloos en laag.
Ik ben een kind alleen, verdwaald op de weg.
Ik ben gebroken en koud, rusteloos en laag.
Ik ben een lichaam zonder ziel.
Gebroken, het voelt alsof mijn ziel is opgeheven.
Ik dwaal al 25 jaar af.
Een schaduw zo koud, een hart van steen.
Naar de duisternis die ik de mijne noem.
Ik schreeuw: "ben ik meer dan alleen vlees en botten?»
Je wilt niet dat ik zeg wat ik wilde zeggen.
Het zou een hel ontketenen, erger dan je ooit hebt geweten.
Het was nooit de bedoeling om zo te eindigen.
We hielden ons hoofd beneden, de kunst van loslaten.
Het was niet eens de bedoeling om zo te voelen.
Nee, We hielden ons hoofd beneden, de kunst van loslaten.
Ik, Ik ben gekneveld, ik ben verdraaid, stilte, geen gefluister.
Mond dichtgenaaid, je weet nooit wie er luistert.
Spoken, zoveel dingen die ik nooit zou kunnen zeggen.
Uit angst om alle vooruitgang te vernietigen.
Het was nooit de bedoeling om zo te eindigen.
We hielden ons hoofd beneden, de kunst van loslaten.
Het was niet eens de bedoeling om zo te voelen.
Nee, We hielden ons hoofd beneden, de kunst van loslaten.
Ik ben gebroken en koud, rusteloos en laag.
Ik ben een lichaam zonder ziel.