Burnt By The Sun — Rust - Futer Primitive songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rust - Futer Primitive" van Burnt By The Sun.
Songteksten
So for up the river
So deep in the jungle
So last, beyond rescue
You reside in a place from which you cannot escape
So last beyond rescue
Your spirit, your soul put on hold
Contempt for life fills the new void
So last beyond rescue
So far along you cannot recall
The night the wolves claimed you
They came under the cover of night
Cloaked in good intentions
That in time turned to dust
When the primordial urge becomes the guiding logic
Humanity turns to rust
We cannot turn and run away
We cannot change what is the nature of our ways
Despite the lofty things we say
It is ourselves we praise
The higher we strife, the deeper we dig our grave
Pride cometh before the fall
And as principles are pushed out the door
Values we choose after we decide what we want to justify
We cannot turn and run away
We cannot change what is the nature of our ways
Despite the lofty things we say
It is ourselves we praise
The higher we strife, the deeper we dig our grave
We do not wish to turn away
We reject change. It is the nature of our ways
Despite the lofty things we say
It is ourselves we praise
Trying to be god, we long ago last out way
My god, what have we done
Or is this your will done?
Power emerges a shadow of the soul
To roam the earth in serach of itself
We do not wish to turn away
We reject change. It is the nature of our ways
Despite the lofty things we say
It is ourselves we praise
Trying to be god, we long ago last out way
As the human mind escapes the sane
We run away. Pretend we cannot stand the sight of pain
But we cannot look away
The appeal of horror is too great
And we have ourselves to blame
We have ourselves to blame
Songtekstvertaling
Dus voor de rivier
Zo diep in de jungle
Dus laatste, voorbij redding
Je woont op een plek waar je niet kunt ontsnappen.
Dus last beyond rescue
Je geest, je ziel in de wacht gezet
Minachting voor het leven vult de nieuwe leegte
Dus last beyond rescue
Tot nu toe weet je het niet meer.
De nacht dat de wolven je claimden
Ze kwamen onder de dekmantel van de nacht
Gehuld in goede bedoelingen
Dat in de tijd tot stof veranderde
Wanneer de oerdrang de leidende logica wordt
De mensheid verandert in roest.
We kunnen ons niet omdraaien en weglopen.
We kunnen de aard van onze wegen niet veranderen.
Ondanks de verheven dingen die we zeggen
Wij prijzen onszelf
Hoe hoger we strijden, hoe dieper we ons graf graven.
Trots komt voor de val.
En als principes de deur uit worden geduwd
Waarden die we kiezen nadat we beslissen wat we willen rechtvaardigen
We kunnen ons niet omdraaien en weglopen.
We kunnen de aard van onze wegen niet veranderen.
Ondanks de verheven dingen die we zeggen
Wij prijzen onszelf
Hoe hoger we strijden, hoe dieper we ons graf graven.
Wij willen ons niet afkeren
Wij wijzen verandering af. Het is de aard van onze wegen.
Ondanks de verheven dingen die we zeggen
Wij prijzen onszelf
Proberen om god te zijn, we lang geleden laatste weg
Mijn god, wat hebben we gedaan?
Of is dit je Testament?
De kracht verschijnt als een schaduw van de ziel.
Om over de aarde te zwerven in serach van zichzelf
Wij willen ons niet afkeren
Wij wijzen verandering af. Het is de aard van onze wegen.
Ondanks de verheven dingen die we zeggen
Wij prijzen onszelf
Proberen om god te zijn, we lang geleden laatste weg
Als de menselijke geest ontsnapt aan het gezonde
We lopen weg. Doe alsof we de pijn niet kunnen verdragen.
Maar we kunnen niet wegkijken.
De aantrekkingskracht van horror is te groot.
En het is onze schuld.
Het is onze schuld.