Bruno Pelletier — J'me voyais plus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "J'me voyais plus" van Bruno Pelletier.
Songteksten
J’me voyais plus dans les miroirs
Depuis longtemps
Car la beauté du désespoir,
ça va un temps.
Vagabonder c’est monotone
Et on s’en lasse
De nettoyer à l’acétone
Les plus belles traces.
J’me voyais plus traîner des sacs
Pendant des mois,
Car l’errance tout seul ça détraque
C’qui reste de soi.
Sous la faîence y’a les blessures,
celles qui nous rongent,
Qui nous lancent des SOS,
Pour qu’on y songe.
A qui je pense,
Quand le rideau s’abaisse
Pour que j’espère encore
Pour que j’attende.
A qui je parle,
Une pieuvre au fond du ventre,
De la nature des sens,
Pour qu’il m’entendent.
J’me voyais plus ou moins monter
Là sur les planches,
Entraînant tous mes souvenirs
Dans la cadence.
Oh ma Sophie j’ai eu la chance
De voir dans le ciel,
Une étoile pour que j’avance
Loin sous son aile.
Pour qu’ils m’entendent.
J’me voyais plus dans les miroirs
Depuis longtemps
Car la beauté du désespoir,
ça va un temps.
Et si jamais je trouve un abri
Ou une branche,
J’me mettrai là dans mon nid
Sans résistance.
Songtekstvertaling
Ik kon mezelf niet zien in de spiegels.
Voor een lange tijd
Voor de schoonheid van wanhoop,
het duurt nog wel even.
Zwerven is eentonig.
En we worden er moe van.
Reinigen met aceton
De mooiste sporen.
Ik kon mezelf niet zien rondhangen.
Maandenlang,
Omdat alleen ronddwalen gek is.
Wat er nog over is natuurlijk.
Onder de faîence liggen de wonden.,
degenen die ons knagen,
Wie lanceert SOS,
Dan kunnen we erover nadenken.
Aan wie ik denk,
Als het doek valt
Zodat ik nog hoop
Dus ik kan wachten.
Met wie spreek ik?,
Een octopus op de bodem van de buik,
Van de aard van de zintuigen,
Zodat ze me kunnen horen.
Ik kon mezelf min of meer naar boven zien gaan.
Daar op de planken.,
Al mijn herinneringen ophalen
In de cadence.
Sophie, Ik heb geluk gehad.
Om in de lucht te zien,
Een ster voor mij om op te rukken
Ver onder zijn vleugels.
Zodat ze me kunnen horen.
Ik kon mezelf niet zien in de spiegels.
Voor een lange tijd
Voor de schoonheid van wanhoop,
het duurt nog wel even.
En als ik ooit onderdak vind
Of een tak,
Ik zal daar in mijn nest staan.
Geen weerstand.