Bruce Hornsby — Lost Soul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lost Soul" van Bruce Hornsby.
Songteksten
There was a man of confused and sad nature
Thought no one loved him, that was not true
He said he was a lost soul, didn’t fit in anywhere
Didn’t know where to turn or who to turn to There’s a lost soul coming down the road
Somewhere between two worlds
With an oar in his hands and a song on your lips
We’ll row the boat to the far shore
Row the boat of love, lost soul
Ever since, oh, I can remember
We all tried to ease the pain
Took him in when he needed some shelter
Tried to make him feel he was one of us again
There was one day, oh, I can remember
He sat alone with a pencil in his hand
All day long he drew careful on the paper
In the end, just a picture of a man
There’s the lost soul coming down the road
Somewhere between two worlds
With an oar in his hands and a song on your lips
We’ll row the boat to the far shore
Row the boat of love, lost soul
Oh, dear Mary, do you remember
The day we went walking downtown
As I recall, it was in early December
After school had just let out
When I see you on the street in the twilight
I may tip my hat and keep my head down
You show me love, but maybe I don’t deserve it
I’ve been called but not been found
There’s a lost soul coming down the road
Somewhere between two worlds
With an oar in his hands and a song on your lips
We’ll row the boat to the far shore
Row the boat of love, lost soul
Songtekstvertaling
Er was een man van verwarde en droevige aard.
Dacht dat niemand van hem hield, dat was niet waar.
Hij zei dat hij een verloren ziel was, hij paste nergens in.
Ik wist niet waar ik heen moest of naar wie ik toe moest keren. er komt een verloren ziel langs de weg.
Ergens tussen twee werelden.
Met een roeispaan in zijn handen en een lied op je lippen
We roeien de boot naar de kust.
Roei de boot van liefde, verloren ziel
Sinds, oh, ik kan me herinneren
We probeerden allemaal de pijn te verzachten.
Nam hem op toen hij onderdak nodig had.
Probeerde hem te laten voelen dat hij weer een van ons was.
Er was een dag, oh, ik kan me herinneren
Hij zat alleen met een potlood in zijn hand.
De hele dag lang tekende hij voorzichtig op het papier.
Op het einde, gewoon een foto van een man
Daar komt de verloren ziel op de weg
Ergens tussen twee werelden.
Met een roeispaan in zijn handen en een lied op je lippen
We roeien de boot naar de kust.
Roei de boot van liefde, verloren ziel
Oh, lieve Mary, Weet je nog
De dag dat we gingen wandelen
Ik herinner me dat het begin December was.
Na school was hij net vertrokken.
Als ik je op straat zie in de schemering
Ik geef mijn hoed op en hou mijn hoofd naar beneden.
Je toont me liefde, maar misschien verdien ik het niet.
Ik ben gebeld, maar niet gevonden.
Er komt een verloren ziel over de weg.
Ergens tussen twee werelden.
Met een roeispaan in zijn handen en een lied op je lippen
We roeien de boot naar de kust.
Roei de boot van liefde, verloren ziel