Brock Zeman — Never Step On A Train songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Never Step On A Train" van Brock Zeman.
Songteksten
The train wasn’t moving it laid on the tracks like it was sleeping
And I looked out my window at the place I was leaving
Then I checked all my bags to make sure I had all that was mine
Even though I already knew I was leaving something big behind
Then I laid my head back and stared off at the ceiling
Heard the train whistle wail then the drumming of the engine
Now I’m riding the very same train that I stepped off of just yesterday
Where a man took my ticket and he tore it all apart
Just like your words did to my heart
And when my feet touch the ground sometime after dark
I’ll shoulder my bag and swear with all my heart
I’ll never step on a train in my life again
There was a lady across the isle she looked like you maybe older
She was sleeping beside her husband and had her head on his shoulder
I watched her for awhile till he caught me staring
I wonder if he knew by my eyes how badly I wished I was him
The old man beside me spoke of the weather back home
I couldn’t muster a word through the lump in my throat
I told him I didn’t feel like talking and I slumped down in my seat
And as he looked towards to front I pretended to sleep
I wanted to tell that old man I hadn’t meant what I said
But I just held my tongue and stared out the window instead
Wanted to tell I ain’t such a bad guy I hadn’t meant to come off cold
It’s just that this train I’m riding on, I hadn’t planned on riding alone
Songtekstvertaling
De trein bewoog niet. hij lag op het spoor alsof hij sliep.
En ik keek uit het raam naar de plek waar ik wegging.
Toen controleerde ik al mijn tassen om er zeker van te zijn dat ik alles had wat van mij was.
Hoewel ik al wist dat ik iets groots achter zou laten.
Toen legde ik mijn hoofd achterover en staarde naar het plafond.
Hoorde de trein fluiten dan het drummen van de motor
Nu rijd ik in dezelfde trein waar ik gisteren uit stapte.
Waar een man mijn ticket pakte en het allemaal uit elkaar scheurde
Net zoals jouw woorden met mijn hart deden.
En als mijn voeten de grond raken ergens na het donker
Ik zal mijn tas schouder en zweren met heel mijn hart
Ik zal nooit meer op een trein stappen.
Er was een dame aan de overkant van het eiland. ze leek op jou, misschien ouder.
Ze sliep naast haar man en had haar hoofd op zijn schouder.
Ik keek een tijdje naar haar totdat hij me betrapte met staren.
Ik vraag me af of hij aan mijn ogen wist hoe graag ik wenste dat ik hem was.
De Oude man naast me sprak over het weer thuis.
Ik kon geen woord door de bult in mijn keel krijgen.
Ik zei hem dat ik geen zin had om te praten en ik zakte in mijn stoel
En toen hij naar voren keek deed ik alsof ik sliep.
Ik wilde die oude man vertellen dat ik niet meende wat ik zei.
Maar ik hield mijn tong vast en staarde uit het raam.
Ik wilde zeggen dat ik niet zo ' n slechte vent ben. ik wilde niet koud overkomen.
Het is gewoon dat deze trein waar ik op rijd, ik was niet van plan om alleen te rijden.