Brighton, MA — Graceland '02 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Graceland '02" van Brighton, MA.
Songteksten
They say i must be able to understand you,
To admit that you belong,
And to that which you give your youth guides,
Your sense of right and wrong.
I see our senses are misguided,
And that we can mishandle our lives,
And the lightness we all have inside
Can weigh heavy on the mind,
And weigh us down continuously,
Till we’re left tired and misplaced,
Left wandering like graceland’s king
And his longing to fall from grace.
I hear you’re not doing to well these days,
You’re sick of thinking so you just coast.
You’re going to kill yourself slowly,
And play the gracious host.
Saying you want to repaint the past each night,
In a white light that shines like gold,
To sugar-coat your insides,
All the secrets gone untold,
And make us all poets,
Dreamers with only time to face,
You’ve built yourself a graceland,
I’ve watched you fall from grace.
I see you on the street sometimes,
Your eyes wide at all they see,
That pass through these generations,
Rolling on with such ease.
It seems at times i have seen you,
Stare through swollen eyes and lost leaves,
You’re observing lying vanity,
And forsaking your own mercy,
I keep thinking you’ll come around one day,
And i’ll stare into that old face,
That doesn’t have a graceland,
And never fell from grace.
Songtekstvertaling
Ze zeggen dat ik je moet kunnen begrijpen.,
Om toe te geven dat je erbij hoort,
En naar wat jullie aan jullie jeugd gidsen geven.,
Je gevoel voor goed en kwaad.
Ik zie dat onze zintuigen misleid zijn.,
En dat we ons leven verkeerd kunnen behandelen,
En de lichtheid die we allemaal van binnen hebben
Kan zwaar wegen op de geest,
En weeg ons onophoudelijk,
Tot we moe en misplaatst achterblijven.,
Achtergelaten als graceland ' s koning
En zijn verlangen om uit de gratie te vallen.
Ik hoor dat je het tegenwoordig niet goed doet.,
Je bent het zat om te denken,dus je kust gewoon.
Je gaat jezelf langzaam doden.,
En speel de hoffelijke gastheer.
Zeggen dat je het verleden elke nacht opnieuw wilt schilderen,
In een wit licht dat schijnt als goud,
Om uw ingewanden te bedekken,
Alle geheimen die niet zijn verteld,
En maak ons allemaal dichters,
Dromers met alleen tijd om onder ogen te komen,
Je hebt een graceland gebouwd.,
Ik heb je uit de gratie zien vallen.
Ik zie je soms op straat.,
Je ogen wijd.,
Die door deze generaties gaan,
Zo makkelijk.
Soms heb ik je gezien.,
Staar door gezwollen ogen en verloren bladeren.,
Je observeert liegende ijdelheid.,
En je eigen genade verzaken,
Ik blijf maar denken dat je op een dag langskomt.,
En Ik zal staren in dat oude gezicht,
Dat heeft geen graceland.,
En nooit uit de gratie zijn gevallen.