Brigham Phillips — The Mist of Years songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Mist of Years" van Brigham Phillips.
Songteksten
I was coming home in the dead of night
In a cruel October storm
When an old grey man came into sight
His jacket sodden and torn
The mist was tangled in his hand
As I asked where is your home
He spoke as if I was not there
And his voice was cold as stone
Cold as stone
T’was in that far-off land of mine
Dear land I’ll never see
The grey church, like a ghost, stood up And the sundial spoke to me The grey church, like a ghost, stood up And the sundial spoke to me It spoke into this soul of mine
This day, this day is thine
The bright-eyed baby Bunsen flowers
Showered sweetness on the spring
And in the dark green shade, I heard
Singers of the deep wood sing
And in the dark green shade, I heard
Singers of the deep wood sing
And that old sundial had it’s say
This day, no other day
No other day
No other day
The players of the playtime pass
How swift the seasons turn
For what we strive and most may love
Still never yet may earn
The old sundial, it still speaks on This day is nearly gone
Nearly gone
Nearly gone
The kisses and the fallen dreams
Hearts that could not hold their pain
Seem holier in the mist of years
That old sundial speaks again
The tears get lost in the mist of years
And the sundial speaks again
Stern teacher, of this heart of mine, this day so lost is thine
This day is thine
My heart is lost in the mist of years
It cannot hold it’s pain
That sundial speaks in this soul of mine
This day, what’s lost, is gone
The day is gone
Songtekstvertaling
Ik kwam midden in de nacht thuis.
In een wrede oktober storm
Toen een oude grijze man in zicht kwam
Z ' n jas is doorweekt en gescheurd.
De mist zat in zijn hand.
Zoals ik al vroeg, Waar is je huis?
Hij sprak alsof ik er niet was.
En zijn stem was zo koud als steen
Koud als steen
Het was in dat verre land van mij.
Land dat ik nooit zal zien
De grijze kerk, als een geest, stond op en de zonnewijzer sprak tot mij de grijze kerk, als een geest, stond op en de zonnewijzer sprak tot mij het sprak in deze ziel van mij
Deze dag, deze dag is van jou.
De bright-eyed baby Bunsen bloemen
Gedoucht zoetheid in de lente
En in de donkere groene schaduw, hoorde ik
Zangers van het diepe hout zingen
En in de donkere groene schaduw, hoorde ik
Zangers van het diepe hout zingen
En die oude zonnewijzer had het zogezegd
Deze dag, geen andere dag
Geen andere dag
Geen andere dag
De spelers van de speeltijdpas
Hoe snel de seizoenen draaien
Voor wat we nastreven en waarvan de meeste kunnen houden
Nog steeds nooit kan verdienen
De oude zonnewijzer, het spreekt nog steeds op deze dag is bijna voorbij
Bijna weg.
Bijna weg.
De kussen en de gevallen dromen
Harten die hun pijn niet konden verdragen
Schijn heiliger in de mist van jaren
Die oude zonnewijzer spreekt weer.
De tranen gaan verloren in de mist van jaren
En de zonnewijzer spreekt weer
Strenge leraar, van dit hart van mij, deze dag zo verloren is uw hart
Deze dag is van jou.
Mijn hart is verloren in de mist der jaren
Het kan de pijn niet vasthouden.
Die zonnewijzer spreekt in mijn ziel.
Deze dag, wat verloren is, is verdwenen.
De dag is voorbij.