Brenn Hill — Jeremiah's Last Ride songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jeremiah's Last Ride" van Brenn Hill.
Songteksten
Jeremiah rode a buckin' horse
It was an unchained natural force
They took a free, unguided course
And the rest was history
When all the girls in rodeo town
Heard that he had fallen down
You could almost hear the sound
Of them fallin' to their knees
The way night falls through the trees
There was a full moon shinin' bright
Down at the old fairground one night
Breakin' out of chute #1 was that old gray line-back dun
The only bronc that Jeremiah never won
You couldn’t hear a single breath
Eight seconds was all he had left
The one that threw him to his death
Saw the crowd one more time
And I was only nine years old
Still I shivered in that cold
For I knew that he had sold his soul
And left the rest of us behind
Like beggars in the welfare line
Then they turned out all the lights
Down at the old fairground that night
The gate shut like the bullet of a gun
On that old gray line-back dun
The only bronc that Jeremiah never won
There were tears of joy and pain
They’d never see that bronc again
They’d never see the boy he killed
Though I believe he’s ridin' still
And where that old gray dun is now
Nobody ever talks about
But I think about him when they turn me out
And my spurs sink in again
When I ride I ride for him
When there’s a full moon shinin' bright
And it hits the old fairground just right
Breakin' out of chute #1
It’s Jeremiah and that old gray dun
The only bronc he never won
Songtekstvertaling
Jeremiah reed op een paard
Het was een onbevlekte natuurkracht.
Ze namen een vrije, ongeleide koers.
En de rest was geschiedenis.
Als alle meisjes in rodeo stad
Ik hoorde dat hij gevallen was.
Je kon bijna het geluid horen
Van hen die op hun knieën vallen
De nacht valt door de bomen
Er was een volle maan die schitterde.
Op een avond op de oude kermis
Uit Parachute #1 breken was die oude grijze lijn-back dun
De enige bronc die Jeremiah nooit won.
Je kon geen enkele adem horen.
Acht seconden was alles wat hij nog had.
Degene die hem dood gooide.
Ik zag de menigte nog een keer.
En ik was pas negen jaar oud.
Toch rilde ik in die kou.
Want ik wist dat hij zijn ziel had verkocht
En liet de rest van ons achter.
Als bedelaars in de welzijnslijn
Toen deden ze alle lichten uit.
Op de oude kermis die avond.
De poort ging dicht als de kogel van een pistool.
Op die grijze rugleuning.
De enige bronc die Jeremiah nooit won.
Er waren tranen van vreugde en pijn.
Ze zullen die bronc nooit meer zien.
Ze zouden nooit de jongen zien die hij doodde.
Hoewel ik geloof dat hij nog steeds rijdt.
En waar die oude grijze dun nu is
Niemand praat ooit over
Maar ik denk aan hem als ze me eruit gooien.
En mijn sporen bezinken weer.
Als ik rijd, rijd ik voor hem.
Als de volle maan schijnt
En het raakt de oude kermis precies goed
Uit Parachute breken #1
Het is Jeremiah en die grijze dun.
De enige bronc die hij nooit won