Bread and Bones — You Call to Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "You Call to Me" van Bread and Bones.
Songteksten
You call to me and I barely hear you
Your voice is soft like troubled air
You call to me, why should I fear you
I see your shape but you’re not there
You call to me like a river to a stone
You call to me like a soldier headed home
You call to me like an echo of a sound I might have known
You call to me but I’m alone
You call to me and I ignore you
I feel your thought, what might have been
You call to me, I’ve nothing for you
I can not hear that voice again
You call to me like a sparrow to the sky
You call to me like a shimmer to the eye
You call to me like an immigrant who speaks the last goodbye
You call to me, I won’t reply
In the morning sun I watch you go away
The curtain fell but still the spell has held me to this day
You linger on when you should go Don’t hold me let me go Don’t call me let me go And stay away
You call to me when day is breaking
I see it stealing in from night
You call to me, I don’t mean waking
Your voice is fading with the light
You call to me like a boat calls to a shore
You call me like a pain that I ignore
You call to me like a dream that’s left me shaken and unsure
You call to me, don’t any more
Through memories and empty hours and thought I won’t endure
You call to me Not any more
Songtekstvertaling
Je roept me en ik hoor je nauwelijks.
Je stem is zacht als onrustige lucht.
Waarom zou ik jou vrezen?
Ik zie je vorm, maar je bent er niet.
Je roept me als een rivier tot een steen
Je roept me als een soldaat die naar huis gaat.
Je belt me als een echo van een geluid dat ik had kunnen weten.
Je roept me, maar ik ben alleen.
Je roept me en ik negeer je.
Ik voel je gedachte, wat had kunnen zijn
Als je me belt, heb ik niets voor je.
Ik kan die stem niet meer horen.
Je roept me als een mus naar de hemel
Je roept me als een sprankje in het oog
Je roept me als een immigrant die het laatste afscheid neemt.
Als je me belt, geef ik geen antwoord.
In de ochtendzon zie ik je weggaan
Het gordijn viel, maar de betovering hield me vast tot op de dag van vandaag.
Je blijft hangen als je moet gaan hou me niet vast laat me gaan bel me niet laat me gaan en blijf weg
Je belt me als de dag breekt
Ik zie het stelen van de nacht
Je roept me, ik bedoel niet wakker worden.
Je stem vervaagt met het licht.
Je roept me als een boot roept naar een kust
Je belt me als een pijn die ik negeer
Je roept me als een droom die me geschokt en onzeker heeft achtergelaten
Als je me belt, Doe het dan niet meer.
Door herinneringen en lege uren en dacht dat ik het niet zou verdragen.
Je roept me niet meer.