Bravo Armada — Worst Mistake songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Worst Mistake" van Bravo Armada.
Songteksten
Look around. you’ll see the lights are fading.
The streets are dark and the moons not waning.
The words that brought this night are on my lips.
It’s getting harder not to run from this.
I always knew one day would come to this.
It’s almost too late now it’s hit or miss.
This nights end would grant my every wish.
The earth around me is falling away.
My tongue draws closer to ending the pain.
The worst mistake i ever made in one breath.
I never thought my lungs could breathe such regret.
I made my choice, i shut the door.
There’s been no sunrise, and i’m alone.
No turning back, no moving on.
What freedom gave is too far gone.
Now i sit in darkness thinking back
I should have known that breath would be my last.
I curse the ground they’re kneeling on
And when the air swallows their shame
I’ll watch them suffocate in their own mistakes
Until they can’t bear to live another day.
The worst mistake i ever made was bleeding for the truth.
I stand between the gates of after, tears or laughter.
I hear them call my name. i stand behind the gates of never,
Sealed forever, and watch them fade away.
Songtekstvertaling
Rondkijken. je zult zien dat de lichten vervagen.
De straten zijn donker en de manen nemen niet af.
De woorden die deze nacht brachten zijn op mijn lippen.
Het wordt moeilijker om hier niet voor te vluchten.
Ik heb altijd geweten dat op een dag dit zou gebeuren.
Het is nu bijna te laat.
Deze nacht zou mijn wens vervullen.
De aarde om me heen valt weg.
Mijn tong komt dichter bij het beëindigen van de pijn.
De grootste fout die ik ooit in één adem heb gemaakt.
Ik had nooit gedacht dat mijn longen zoveel spijt konden uitademen.
Ik maakte mijn keuze, Ik deed de deur dicht.
Er is geen zonsopgang geweest en ik ben alleen.
Niet meer terug, niet verder gaan.
Wat vrijheid gaf is te ver gegaan.
Nu zit ik in de duisternis denkend terug.
Ik had moeten weten dat die adem mijn laatste zou zijn.
Ik vervloek de grond waar ze op knielen.
En wanneer de lucht hun schaamte verslindt
Ik zal ze zien stikken in hun eigen fouten.
Totdat ze het niet meer kunnen verdragen om nog een dag te leven.
De grootste fout die ik ooit maakte was bloeden voor de waarheid.
Ik sta tussen de poorten van Erna, tranen of gelach.
Ik hoor ze mijn naam roepen. ik sta achter de poorten van never,
Voor altijd verzegeld, en ze zien verdwijnen.