Braintax — Futureghost songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Futureghost" van Braintax.
Songteksten
In the streets
Would you like to be alone like me?
We lost touch, wish I didn’t think so much
What we had’s now faded way beyond my clutch
Drifted off with the wind, warm breeze through big streets
Summer time in the city but I feel weak
The air’s thick round Oxford Street
Fountains running by Centre Point where we used to meet
It’s all changed now since they paved the roads
And closed the area to traffic cos when bombs explode —
Cars cause havoc
Meanwhile, in the area around Piccadilly where I first caught malaria
For 5 years we felt the temperature soar
Caught a stale water droplet off a roof on my bottom lip
You can feel the air thick around your body
The sun looks hazy, enough to drive me crazy
Stop! Wait! Somebody quick I feel sick
There’s poison in the air you need to get me fixed up
No food or drink please, I’ll only sick it up
No credit down the oxygen shop, I’ll have to stick it up!
There’s something not quite right though
Politicians let it go and let it grow, now the fog glows
It’s kinda eerie, the tourist trade dried up
The Japanese are home all wired-up — virtual holidays
So why the fuck d’you want to come here?
It’s 2052 you could put a headset on and really disappear
Who me? I’m just passing
Paying homage to my loved ones who were struck down in action
Like Lee and Lisa who were hi-tech geniuses
They robbed banks to fund the rallies for air rights
Sabotaged the building off the London Roof
Lee fell from a crane and maimed Lisa on the way down
Freefall, screaming their slogan — «Tear the roof off !»
They scraped up the bodies for whatever that was proof of
It’s like The Day of the Triffids, the day the virus took a grip
Worse than AIDS, reminiscent of the plague in 26
And still throughout the city I can feel the devastation
Headed to the airport, beggars at the train station
Can’t accost me, they can’t see me just my reflection
I scare souls setting off the sniffer dogs
Messin up the x-ray detection I move unseen
Untouchable spectre still I feel unclean
Shanty towns fly by like spots of colour
Corrugated iron makes a comeback this summer
Heathrow looks grim, fields of tents
And families who can’t remember if they came or went
Hold my heaven-breath here cos I smell the scent
H2O changed formula and floods the gents in terminal 4
I pick through the mouldy floor
I’ve seen enough here, going on my global tour
So my plane takes off from the sickly smoke
It’s just me, other ghosts and bunch of rich folk
On the last flight, heading off to die in peace
And see sunshine, I guess we’ll all soon meet
As the air pressure changed I could feel the sense
Off the water on my neck dripping down through the vents
I feel strange — something’s wrong here!
Acid rain, cold as ice, see me slumped in the seat
Wondering how I died twice?!
Songtekstvertaling
Op straat
Wil je alleen zijn, net als ik?
We verloren het contact, Ik wou dat ik niet zoveel dacht
Wat we hadden is nu ver voorbij mijn greep vervaagd.
Weggedreven met de wind, warme wind door grote straten
Zomertijd in de stad maar ik voel me zwak
De lucht is dik rond Oxford Street.
Fonteinen op het centrum waar we elkaar ontmoetten
Het is allemaal veranderd sinds ze de wegen geplaveid hebben.
En sloot het gebied af voor verkeer, want als bommen exploderen —
Auto ' s veroorzaken schade
Ondertussen, in het gebied rond Piccadilly waar ik voor het eerst malaria ving
Gedurende 5 jaar voelden we de temperatuur stijgen
Ik ving een muf waterdruppel van een dak op mijn onderlip.
Je voelt de lucht dik rond je lichaam.
De zon ziet er wazig uit, genoeg om me gek te maken.
Stop! Wacht! Iemand snel ik voel me ziek
Er zit vergif in de lucht dat je me moet laten opknappen.
Geen eten of drinken alsjeblieft, Ik zal het alleen maar ziek maken
Geen krediet in de zuurstofwinkel, Ik zal het moeten ophangen!
Er klopt iets niet helemaal.
Politici laten het los en laten het groeien, nu gloeit de mist
Het is nogal griezelig, de toeristenindustrie is opgedroogd.
De Japanners zijn thuis, allemaal virtuele feestdagen.
Waarom wil je dan hier komen?
Het is 2052. je kunt een koptelefoon opzetten en echt verdwijnen.
Wie ik? Ik kom gewoon langs.
Eerbetoon aan mijn geliefden die in actie werden neergeslagen.
Zoals Lee en Lisa die hightech genieën waren.
Ze beroofden banken om de bijeenkomsten voor luchtrechten te financieren.
Saboteerde het gebouw van het dak van Londen.
Lee viel van een kraan en verminkte Lisa op weg naar beneden.
Vrije val, schreeuwend hun slogan: "scheur het dak eraf !»
Ze schraapten de lichamen op voor wat het bewijs was van
Het is als de dag van de Triffids, de dag dat het virus greep
Erger dan AIDS, doet denken aan de pest in 26
En nog steeds door de stad voel ik de verwoesting
Op weg naar het vliegveld, bedelaars op het treinstation
Ze kunnen me niet lastig vallen, ze kunnen me niet alleen mijn spiegelbeeld zien.
Ik maak zielen bang en laat de speurhonden afgaan.
De röntgendetectie verstoren. ik beweeg ongezien.
Onaantastbaar spook toch voel ik me onrein
Shanty towns vliegen voorbij als vlekjes van kleur
Gegolfd ijzer maakt een comeback deze zomer
Heathrow ziet er grimmig uit, tentenvelden
En families die zich niet kunnen herinneren of ze kwamen of gingen
Hou mijn hemel adem hier want ik ruik de geur
H2O veranderde van formule en overspoelde de heren in terminal 4
Ik pik door de beschimmelde vloer
Ik heb hier genoeg gezien, op mijn wereldtournee.
Dus mijn vliegtuig vertrekt van de ziekelijke rook
Ik ben het maar, andere geesten en een stel rijke mensen.
Op de laatste vlucht, op weg om in vrede te sterven.
En sunshine zien, Ik denk dat we elkaar snel zullen ontmoeten.
Toen de luchtdruk veranderde voelde ik het gevoel
Van het water in mijn nek druppelend door de ventilatieschachten
Ik voel me vreemd-er is hier iets mis!
Acid rain, cold as ice, see me slumped in the seat
Vraag je je af hoe ik twee keer gestorven ben?!