Brad Mehldau Trio — I've Grown Accustomed to Her Face songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I've Grown Accustomed to Her Face" van Brad Mehldau Trio.
Songteksten
Damn! Damn! Damn! Damn!
I’ve grown accustomed to her face
She almost makes the day begin
I’ve grown accustomed to the tune that
She whistles night and noon
Her smiles, her frowns
Her ups, her downs
Are second nature to me now
Like breathing out and breathing in
I was serenely independent and content before we met
Surely I could always be that way again
And yet
I’ve grown accustomed to her look
Accustomed to her voice
Accustomed to her face
I can see her now, Mrs. Freddy Eynsford-Hill
In a wretched little flat above a store
I can see her now, not a penny in the till
And a bill collector beating at the door
She’ll try to teach the things I taught her
And end up selling flowers instead
Begging for her bread and water
While her husband has his breakfast in bed
In a year, or so, when she’s prematurely grey
And the blossom in her cheek has turned to chalk
She’ll come home, and lo, he’ll have upped and run away
With a social-climbing heiress from New York
Poor Eliza. How simply frightful
How humiliating! How delightful
How poignant it’ll be on that inevitable night
When she hammers on my door in tears and rags
Miserable and lonely, repentant and contrite
Will I take her in or hurl her to the walls
Give her kindness or the treatment she deserves
Will I take her back or throw the baggage out
But I’m a most forgiving man
The sort who never could, ever would
Take a position and staunchly never budge
A most forgiving man
But, I shall never take her back
If she were even crawling on her knees
Let her promise to atone
Let her shiver, let her moan
I’ll slam the door and let the hell-cat freeze
But I’m so used to hear her say
Good morning everyday
Her joys, her woes
Her highs, her lows
Are second nature to me now
Like breathing out and breathing in
I’m very grateful she’s a woman
And so easy to forget
Rather like a habit
One can always break
And yet
I’ve grown accustomed to the trace
Of something in the air
Accustomed to her face
Songtekstvertaling
Verdomme! Verdomme! Verdomme! Verdomme!
Ik ben gewend geraakt aan haar gezicht.
Ze laat de dag bijna beginnen.
Ik ben gewend geraakt aan de melodie die
Ze fluit 's nachts en' s middags.
Haar glimlach, haar fronsen
Haar ups, haar downs
Zijn tweede natuur voor mij nu
Zoals uitademen en inademen.
Ik was sereen onafhankelijk en tevreden voordat we elkaar ontmoetten.
Zo kan ik toch altijd weer zijn?
En toch
Ik ben gewend geraakt aan haar uiterlijk.
Gewend aan haar stem
Gewend aan haar gezicht
Ik kan haar nu zien, Mrs Freddy Eynsford-Hill.
In een ellendige flat boven een winkel
Ik kan haar nu zien, geen cent in de kassa.
En een verzamelaar die aan de deur klopt
Ze zal proberen de dingen te leren die ik haar geleerd heb.
En in plaats daarvan bloemen verkopen
Smekend om haar brood en water
Terwijl haar man ontbijt op bed.
Over een jaar of zo, als ze te vroeg grijs is.
En de bloesem in haar wang is gekeerd tot krijt
Ze zal thuis komen, en lo, hij zal omhoog en wegrennen
Met een sociaal klimmende erfgename uit New York.
Arme Eliza. Wat vreselijk.
Wat vernederend. Wat heerlijk.
Hoe aangrijpend zal het zijn op die onvermijdelijke nacht
Als ze in tranen en vodden op mijn deur hamert
Ellendig en eenzaam, berouwvol en berouwvol
Zal ik haar naar binnen brengen of naar de muren gooien
Geef haar vriendelijkheid of de behandeling die ze verdient.
Breng ik haar terug of gooi ik de bagage weg?
Maar ik ben een vergevingsgezind man.
Het soort dat nooit zou kunnen, nooit
Neem een positie in en blijf staan en verroer je niet.
Een vergevingsgezinde man.
Maar ik zal haar nooit meer terugnemen.
Als ze zelfs maar op haar knieën zou kruipen.
Laat haar beloven boete te doen.
Laat haar beven, laat haar kreunen
Ik sla de deur dicht en laat de hel-kat bevriezen.
Maar ik ben zo gewend om haar te horen zeggen
Goedemorgen elke dag
Haar vreugde, haar verdriet
Haar hoogte, haar dieptepunten
Zijn tweede natuur voor mij nu
Zoals uitademen en inademen.
Ik ben erg dankbaar dat ze een vrouw is.
En zo makkelijk te vergeten
Een soort gewoonte.
Men kan altijd breken
En toch
Ik ben gewend geraakt aan het spoor.
Van iets in de lucht
Gewend aan haar gezicht