Bowerbirds — Dark Horse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dark Horse" van Bowerbirds.
Songteksten
On the shore of the lake,
In the great upstate of New York,
Came the call of a loon.
Cold, cold, o’er a plume of smoke.
He spoke to my center
He spoke of the future.
He sang, «You, my friend, are alone, alone.»
We live with the cockroach
And we split our cords of oak
And keep this wood stove burning
While the bitter winds are blowing.
We stow our words in the cellar
So we never lose hope,
And keep this wood fire stoked
While the bitter winds blow.
Alone on the land,
In the love of the dirt again,
There’s a sharp, jagged winter
At the center of my home.
Of my blood and bones,
That sleets and snows and makes me shiver.
But you, my heart, I will never know.
We live with the cockroach,
And we split our cords of oak.
And keep this wood stove burning
While the bitter winds are blowing.
We stow our words in the cellar
So we never lose hope,
And keep this wood fire stoked
While the bitter winds blow
Songtekstvertaling
Aan de oever van het meer,
In de grote staat New York,
Kwam de oproep van een gek.
Koud, koud, of een rookpluim.
Hij sprak met mijn centrum.
Hij sprak over de toekomst.
Hij zong: "You, my friend, are alone, alone.»
We leven met de kakkerlak.
En we splitsten onze koorden van eik
En laat deze houtkachel branden.
Terwijl de bittere wind waait.
We bewaren onze woorden in de kelder.
Dus we verliezen nooit de hoop,
En hou dit houtvuur gestookt
Terwijl de harde wind waait.
Alleen op het land,
In the love of the dirt again,
Er is een scherpe, gekartelde winter.
In het centrum van mijn huis.
Van mijn bloed en botten,
Die sleet en sneeuwt en doet me rillen.
Maar jij, mijn hart, zal ik nooit weten.
We leven met de kakkerlak.,
En we splijten onze kurken.
En laat deze houtkachel branden.
Terwijl de bittere wind waait.
We bewaren onze woorden in de kelder.
Dus we verliezen nooit de hoop,
En hou dit houtvuur gestookt
Terwijl de harde wind waait