Bourvil — Le p'tit bal perdu (C'était bien) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le p'tit bal perdu (C'était bien)" van Bourvil.
Songteksten
C'était tout juste après la guerre,
Dans un p'tit bal qu'avait souffert.
Sur une piste de misère,
Y'en avait deux, à découvert.
Parmi les gravats ils dansaient
Dans ce p'tit bal qui s'appelait...
Qui s'appelait...
qui s'appelait...
qui s'appelait...
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
ce sont ces amoureux
Qui ne regardaient rien autour d'eux.
Y'avait tant d'insouciance
Dans leurs gestes émus,
Alors quelle importance
Le nom du bal perdu ?
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
c'est qu'ils étaient heureux
Les yeux au fond des yeux.
Et c'était bien...
Et c'était bien...
Ils buvaient dans le même verre,
Toujours sans se quitter des yeux.
Ils faisaient la même prière,
D'être toujours, toujours heureux.
Parmi les gravats ils souriaient
Dans ce p'tit bal qui s'appelait...
Qui s'appelait...
qui s'appelait...
qui s'appelait...
Et puis quand l'accordéoniste
S'est arrêté, ils sont partis.
Le soir tombait dessus la piste,
Sur les gravats et sur ma vie.
Il était redevenu tout triste
Ce petit bal qui s'appelait,
Qui s'appelait...
qui s'appelait...
qui s'appelait...
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
ce sont ces amoureux
Qui ne regardaient rien autour d'eux.
Y'avait tant de lumière,
Avec eux dans la rue,
Alors la belle affaire
Le nom du bal perdu.
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
c'est qu'on était heureux
Les yeux au fond des yeux.
Et c'était bien...
Et c'était bien.
Songtekstvertaling
Het was net na de oorlog, in een balletje dat hij had geleden.
Op een spoor van ellende, waren er twee, onbedekt.
Tussen het puin dat ze dansten in dit balletje dat ze noemden...
Die werd gebeld...
die werd gebeld...
die werd gebeld...
Nee, ik kan me de naam van de verloren bal niet herinneren.
Wat ik me herinner zijn die geliefden die niets om zich heen keken.
Er zat zoveel onzorgvuldigheid in hun emotionele gebaren, dus wat doet de naam van de verloren bal er toe ?
Nee, ik kan me de naam van de verloren bal niet herinneren.
Wat ik me herinner is dat ze gelukkig waren met hun ogen in hun ogen.
En het was goed...
En het was goed...
Ze dronken in hetzelfde glas, altijd zonder hun ogen te verlaten.
Ze zeiden hetzelfde gebed, om altijd, altijd gelukkig te zijn.
Onder het puin glimlachten ze in dit kleine balletje dat werd genoemd...
Die werd gebeld...
die werd gebeld...
die werd gebeld...
En toen de accordeonist stopte, vertrokken ze.
De avond viel op de baan, op het puin en op mijn leven.
Het was weer droevig geworden dat kleine bal dat werd genoemd, dat heette...
die werd gebeld...
die werd gebeld...
Nee, ik kan me de naam van de verloren bal niet herinneren.
Wat ik me herinner zijn die geliefden die niets om zich heen keken.
Er was zo veel licht, met hen op straat, dan de mooie affaire de naam van de bal verloren.
Nee, ik kan me de naam van de verloren bal niet herinneren.
Wat ik me herinner is dat we gelukkig waren met onze ogen in onze ogen.
En het was goed...
En het was goed.