Борис Гребенщиков — Любовь во время войны songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Любовь во время войны" van Борис Гребенщиков.
Songteksten
Не помню, как я ступил за порог,
Но вот тяжелое небо над разбитой дорогой,
В конце которой врут, что нам обещан покой.
Над нами развернуто зимнее знамя.
Нет лиц у тех, кто против. Нет лиц у тех, кто с нами.
Не смей подходить, пока ты не скажешь, кто ты такой.
На улице ярость ревет моторами.
Закатан в асфальт тот лес, в котором
Нам было явлено то, чего не скажешь в словах.
Я слышу работу лопат.
На нас направлены ружья заката.
Но скоро их патроны начнут взрываться
E них прямо в стволах!
Я чувствую спиной, как вокруг нас сгущаются тени.
Река пылает и мосты над нею разведены.
В своей доброте, Господь дарует нам, что мы хотели.
Дарует любовь. Любовь. Любовь во время войны.
И я протягиваю ладонью ладонь.
Но это все равно, что гасить бензином огонь.
Рука в руке — пропасть. Я знаю этот бред наизусть.
И я не помню, кем был, и не знаю, кем стал.
Но кровь моя теперь сильнее, чем сталь.
Им крепко не повезет, когда я проснусь.
Я знаю умом, что вокруг нет ни льдов, ни метели.
Но я по горло в снегу, глаза мои не видят весны.
Господи, скажи мне, кто мы, что мы так хотели,
Чтобы любовь, любовь, любовь,
Любовь, любовь, любовь
Обязательно во время войны.
Songtekstvertaling
Ik kan me niet herinneren dat ik uit de deur stapte.,
Maar hier is een zware hemel over een gebroken weg,
Aan het einde waarvan ze liegen dat ons vrede is beloofd.
De winterbanner is boven ons ontvouwd.
Er zijn geen gezichten voor degenen die er tegen zijn. Degenen die bij ons zijn hebben geen gezichten.
Waag het niet bij me in de buurt te komen tot je me vertelt wie je bent.
Op straat de woede van de brullende motoren.
Opgerold in asfalt het bos waarin
Er is ons iets geopenbaard dat niet met woorden kan worden gezegd.
Ik hoor de schoppen.
De sunset guns zijn op ons gericht.
Maar binnenkort exploderen hun kogels.
In de broek.
Ik voel de schaduwen zich om ons heen verzamelen.
De rivier is in brand gestoken en de bruggen eroverheen zijn opgetrokken.
In zijn goedheid geeft de Heer ons wat we wilden.
Geeft liefde. Liefde. Liefde in oorlogstijd.
En ik steek mijn hand uit.
Maar het is alsof je een vuur blaast met benzine.
Hand in hand, de afgrond. Ik ken deze onzin uit mijn hoofd.
En ik weet niet meer wie ik was, en ik weet niet wat ik geworden ben.
Maar mijn bloed is nu sterker dan staal.
Ze zullen erg ongelukkig zijn als ik wakker word.
Ik weet in mijn gedachten dat er geen ijs of Sneeuwstorm in de buurt is.
Maar ik zit tot aan mijn nek in de sneeuw, mijn ogen kunnen de lente niet zien.
Heer, vertel me wie we zijn, wat we zo graag wilden,
Op liefde, liefde, liefde,
Liefde, liefde, liefde
Noodzakelijk tijdens de oorlog.