Bob Mould — Lonely Afternoon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lonely Afternoon" van Bob Mould.
Songteksten
Oh, well, the silence in this house
It echoes in this house
Though I pull myself together
Say, «Today, I will get out»
The world, it changed without me Well, you should hear what I’ve been told
The streets I see are blasphemy
Lined with paper cups and gold
And in some dream, I think
That every word I dare to speak
Well, someone’s always leaning over me Well, lean all over me A giant vision in the distance
We’ll chase that rainbow down
I hear a pound, pound, pounding in my chest
I hear a knock, a knocking sound
Oh, it’s the slivers flowing through my veins
It’s a sign that I’m alive
You’re lucky, oh, my friend, so lucky
You’re lucky just to be alive
As words go turning by I wish they’d all come clear
In this room
Another lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
I can count the lonely days
I get by, as they go by Standing in the stairway by this room
By this room
They’ve held me down for long enough
Like a flower, I need to grow
The frail and tender heart
Been shipwrecked with a fool
Oh, feeling so abused, well, sometimes
Life can be so cruel
And the ones who make decisions for you
Well, they better understand
But you don’t know what made me think of that
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
A lonely afternoon
Songtekstvertaling
Oh, nou, de stilte in dit huis
Het echoot in dit huis
Hoewel ik mezelf Verman
Zeg: "Vandaag ga ik weg.»
De wereld is veranderd zonder mij.
De straten die ik zie zijn godslastering.
Bekleed met papieren bekers en goud
En in een droom, denk ik
Dat elk woord dat ik durf te spreken
Nou, iemand leunt altijd over me heen. leun over me heen.
We jagen die Regenboog naar beneden.
Ik hoor een Pond in m ' n borst kloppen.
Ik hoor een klop, een kloppend geluid
Oh, het zijn de splinters die door mijn aderen stromen
Het is een teken dat ik leef.
Je hebt geluk, Oh, mijn vriend, zo gelukkig
Je hebt geluk dat je nog leeft.
Als woorden voorbij gaan, zou ik willen dat ze allemaal duidelijk waren geworden.
In deze kamer
Weer een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Ik kan de eenzame dagen tellen
Ik red me wel, als ze in de trap bij deze kamer staan.
Bij deze kamer.
Ze hebben me lang genoeg vastgehouden.
Als een bloem, moet ik groeien
Het broze en tedere hart
Schipbreuk geleden met een dwaas
Ik voel me zo misbruikt.
Het leven kan zo wreed zijn.
En degenen die beslissingen voor jou nemen.
Ze kunnen het maar beter begrijpen.
Maar je weet niet waarom ik daaraan dacht.
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag
Een eenzame middag