Bob Lind — Mister Zero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mister Zero" van Bob Lind.
Songteksten
Diamonds of silvery rain in the fountains
And ten-cent red roses from department store counters
Watching the moonlight reflect off the river
Beside where the trains cross the bridge and slow down
Trains with white letters and black iron sides
And wild rushing water that all rolls away
Little Miss Someone does not want to stay
Everyone’s moving with places to go
And Mister Zero, he sadly stands still
As the water goes one way, the train goes another
Mister Zero stands still and Miss Someone don’t bother
The present moves out on the sunset’s crescendo
As seagulls of dawn set their wings to the air
And fly without resting on outward bound breezes
To die where horizons are melting the dusk
The eyes of the summer are closing forever
The earth takes a breath to prepare for the fall
And Little Miss Someone won’t pay for the call
The hand of the autumn undresses the trees
Mister Zero says please, help me up off my knees
Miss Someone is speaking, the world will believe her
Mister Zero just nods and hangs up the receiver
Yesterday’s kiss will be cold by tomorrow
As campfires of midnight dissolve in the darkness
The room is deserted, the blinds have been drawn
Little Miss Someone has packed up and gone
Fast moving cars disappear down the highway
With signs that say hitchhikers do not disturb
Mister Zero looks quietly up from the curb
Morning has faded and shadows have grown
Little Miss Someone is on her way home
Mister Zero stands watching, her plane flies above
And with frostbitten hands waves goodbye to his love
Walks through the park on a bright summer Sunday
And tapestry kittens that hung on the wall
They all die in the air like a soft minor chord
A vacancy sign, a bulletin board
Mister Zero is wrapping his jacket around him
Speaking kind words that should have been said long ago
But Little Miss Someone does not want to know
The night is deserted, there’s dust on the shelf
Mister Zero sits lonely and talks to himself
But it’s too late to change, the fine line has been crossed
The charades are all done, Mister Zero has lost
Songtekstvertaling
Diamanten van zilveren regen in de fonteinen
En tien cent rode rozen van warenhuizen.
Kijken naar het maanlicht reflecteert van de rivier
Naast waar de treinen de brug oversteken en vertragen
Treinen met witte letters en zwarte ijzeren zijkanten
En wild stromend water dat wegrolt.
Kleine Miss iemand wil niet blijven
Iedereen gaat ergens heen.
En Meneer Zero, hij staat helaas stil.
Als het water een kant op gaat, gaat de trein een andere kant op.
Meneer Zero staat stil en mist iemand die geen moeite doet
Het heden vertrekt op de crescendo van de zonsondergang
Als meeuwen van de dageraad hun vleugels naar de lucht zetten
En vliegen zonder te rusten op naar buiten gebonden breezen
Om te sterven waar de horizon smelt de schemering
De ogen van de zomer sluiten voor altijd
De aarde neemt adem om zich voor te bereiden op de val
En kleine Miss iemand wil niet betalen voor de oproep
De hand van de herfst kleedt de bomen uit
Meneer Zero zegt alsjeblieft, help me van mijn knieën
Als je iemand mist, zal de wereld haar geloven.
Meneer Zero knikt en hangt de ontvanger op.
De kus van gisteren zal morgen koud zijn.
Als kampvuren van middernacht oplossen in de duisternis
De kamer is verlaten, de blinden zijn gesloten
Little Miss Someone has packed up and gone
Snel rijdende auto ' s verdwijnen langs de snelweg
Met borden die zeggen dat lifters niet storen
Meneer Zero kijkt rustig op van de stoeprand.
De ochtend is vervaagd en de schaduwen zijn gegroeid.
Kleine Miss iemand is op weg naar huis
Meneer Zero staat te kijken, haar vliegtuig vliegt boven
En met bevroren handen zwaait het afscheid van zijn liefde
Wandelt door het park op een heldere zomerzondag
En wandtapijt kittens die aan de muur hingen
Ze sterven allemaal in de lucht als een zacht klein akkoord.
Een vacature teken, een prikbord
Meneer Zero wikkelt zijn jas om hem heen.
Vriendelijke woorden die lang geleden al gezegd hadden moeten worden
Maar kleine Miss iemand wil het niet weten
De nacht is verlaten, er ligt stof op de plank
Meneer Zero zit eenzaam en praat tegen zichzelf.
Maar het is te laat om te veranderen, de grens is overschreden
De hints zijn voorbij, Meneer Zero heeft verloren.