Bob Dylan — Huck's Tune songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Huck's Tune" van Bob Dylan.
Songteksten
Well I wandered alone
Through a desert of stone
And I dreamt of my future wife
My sword’s in my hand
And I’m next in command
In this version of Death called Life
My plate and my cup
Are right straight up I took a rose from the hand of a child
When I kiss your lips
The honey drips
I’m gonna have to put you down for a while
Every day we meet
On any old street
And you’re in your girlish prime
The short and the tall
Are coming to the ball
I go there all the time
Behind every tree
There’s something to see
The river is wider than a mile
I tried you twice
You can’t be nice
I’m gonna have to put you down for a while
Here come the nurse
With money in her purse
Here come the ladies and men
You push it all in And you’ve no chance to win
You play 'em on down to the end
I’m laying in the sand
Getting a sunshine tan
Moving along, riding in style
From my toes to my head
You knock me dead
I’m gonna have to put you down for a while
I count the years
And I shed no tears
I’m blinded to what might have been
Nature’s voice
Makes my heart rejoice
Play me the wild song of the wind
I found hopeless love
In the room above
When the sun and the weather were riled
You’re as fine as wine
I ain’t handing you no line
I’m gonna have to put you down for a while
All the merry little elves
Can go hang themselves
My faith is as cold as can be
I’m stacked high to the roof
And I’m not without proof
If you don’t believe me, come see
You think I’m blue
I think so, too
In my words you’ll find no guile
The game’s gotten old
The deck’s gone cold
And I’m gonna have to put you down for a while
The game’s gotten old
The deck’s gone cold
And I’m gonna have to put you down for a while
Songtekstvertaling
Ik liep alleen rond.
Door een woestijn van steen
En ik droomde van mijn toekomstige vrouw.
Mijn zwaard is in mijn hand
En ik ben de volgende die het bevel voert.
In deze versie van de dood genaamd leven
Mijn bord en mijn beker
Ik heb een roos uit de hand van een kind genomen.
Als ik je lippen kus
De honing druipt
Ik moet je even afmaken.
Elke dag ontmoeten we elkaar
Op elke oude straat
En je bent in je meisjesachtige bloei
De korte en de lange
Komen naar het bal
Ik ga er de hele tijd heen.
Achter elke boom
Er is iets te zien.
De rivier is breder dan een mijl
Ik heb het twee keer geprobeerd.
Je kunt niet aardig zijn.
Ik moet je even afmaken.
Daar komt de verpleegster.
Met geld in haar tas.
Daar komen de dames en heren.
Je duwt het er allemaal in en je hebt geen kans om te winnen
Je speelt ze tot het einde toe.
Ik lig in het zand
Een zonnig kleurtje krijgen
Doorlopen, rijden in stijl
Van mijn tenen naar mijn hoofd
Je slaat me dood.
Ik moet je even afmaken.
Ik tel de jaren
En ik laat geen tranen
Ik ben verblind voor wat had kunnen zijn.
De stem van de natuur
Maakt mijn hart blij
Speel me The wild song of the wind
Ik vond hopeloze liefde
In de kamer hierboven
Toen de zon en het weer op hol werden gebracht
Je bent zo mooi als wijn.
Ik geef je geen tekst.
Ik moet je even afmaken.
Alle vrolijke elfjes
Ze kunnen zichzelf ophangen.
Mijn geloof is zo koud als maar kan zijn
Ik zit hoog op het dak.
En ik ben niet zonder bewijs.
Als je me niet gelooft, kom dan kijken.
Denk je dat ik Blauw ben?
Ik denk het ook.
In mijn woorden vind je geen list.
Het spel is oud geworden.
Het dek is koud geworden.
En Ik zal je een tijdje moeten afmaken.
Het spel is oud geworden.
Het dek is koud geworden.
En Ik zal je een tijdje moeten afmaken.