Blue October — Conversation Via Radio (Do You Ever Wonder) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Conversation Via Radio (Do You Ever Wonder)" van Blue October.
Songteksten
You must be broken
By a thousand ways of wasting time
Get to the point
And off a hundred lines a week
No need to change my mind
A cleaner shade of thinking time
But I seem to act more than I act upon most things.
Do you ever wonder
How hard you hit?
You broke my thunder
Do you ever wonder
How hard you hit?
You broke my thunder
God made this night for me, a silly devil in my talking
Romantic company for walking. Over and out… Over and out…
This year is the year I want to be, that silly devil in me talking
Romantic company for walking. Over and out… Over and out…
I’m cramped and crawling from under the dead
I’m sick of living without you in bed
I’ve made mistakes that I wrote… That I read…
But now I just can’t seem to be preoccupied
The heart was tossed with a black lace chain
With these hands that I write with
And the ode that I live by…
I will never be with you.
A scar was sewn
A drop of blood was saved for making wine
Still no repent
On how you crumble when I shake
A mental jaw was used
To pry me from this wrecking bond
The sad detail is all the promises I make.
Songtekstvertaling
Je moet gebroken zijn.
Door duizend manieren om tijd te verspillen.
Kom ter zake.
En van 100 lijnen per week.
Ik hoef niet van gedachten te veranderen.
Een schonere schaduw van denktijd
Maar ik lijk meer te handelen dan op de meeste dingen.
Vraag je je ooit af
Hoe hard heb je geslagen?
Je brak mijn donder
Vraag je je ooit af
Hoe hard heb je geslagen?
Je brak mijn donder
God maakte deze nacht voor mij, een domme duivel in mijn praten
Romantisch gezelschap voor wandelen. Over en uit. Over en uit.…
Dit jaar is het jaar dat ik wil zijn, die domme duivel in mij die praat
Romantisch gezelschap voor wandelen. Over en uit. Over en uit.…
Ik ben verkrampt en kruip van onder de doden.
Ik ben het zat om zonder jou in bed te leven.
Ik heb fouten gemaakt die ik heb geschreven... die ik heb gelezen.…
Maar nu kan ik me niet druk maken.
Het hart werd gegooid met een zwarte kant ketting
Met deze handen waarmee ik schrijf
En de ode waar ik naar leef…
Ik zal nooit bij je zijn.
Een litteken werd genaaid
Een druppel bloed werd gespaard voor het maken van wijn.
Nog steeds geen berouw
Over hoe je afbrokkelt als ik schud
Een mentale kaak werd gebruikt
Om me te verlossen van deze sloopband.
Het trieste detail is alles wat ik beloof.