Blondie — Forgive And Forget songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forgive And Forget" van Blondie.
Songteksten
In the beginning, in the days before time
The light was alive with the essence of power
And from that power were born beings
Who lived on the edge of eternity
And they spread their wings and soared through the ancient air
And the beating of their wings made the winds
And from the winds came the seas
And from the sea came the life of the earth
Nature’s cast upon the sea
The winds of past, of promise be Waters deep uncover me A scheme of sleep as lovers three
If you’ll forgive me, my ferocity
I won’t forget your sweetness
Pull down the night, lay it before me Gratify my head with curses
Night recalls tranquility
A curtain falls and sets it free
Darkness calls eternity
Down silent halls, the shadows flee
If you’ll forgive me, my ferocity
I won’t forget your sweetness
Pull down the night, lay it before me Satisfy my head with curses
Forgive and forget
Forgive and forget
Forgive and forget
Fates are cast upon the sea
The winds of past, of promise be Waters deep uncover me A scheme of sleep as lovers three
Forgive and forget
Forgive and forget
Songtekstvertaling
In het begin, in de dagen voor de tijd
Het licht leefde met de essentie van macht.
En uit die kracht werden geboren wezens
Die leefde op de rand van de eeuwigheid
En ze spreiden hun vleugels en zweven door de oude lucht.
En het slaan van hun vleugels maakte de winden
En uit de wind kwamen de zeeën vrij.
En uit de zee kwam het leven van de aarde.
De natuur is op zee geworpen
De winden van het verleden, van belofte zijn wateren diep ontrafelen mij een schema van slaap als geliefden drie
Vergeef me, mijn wreedheid.
Ik zal je zoetheid niet vergeten.
Trek de nacht naar beneden, leg het voor me, bevredig mijn hoofd met vloeken.
De nacht herinnert aan rust.
Een gordijn valt en laat het los
Duisternis roept eeuwigheid
Door stille gangen, de schaduwen vluchten
Vergeef me, mijn wreedheid.
Ik zal je zoetheid niet vergeten.
Trek de nacht neer, leg het voor me neer, bevredig mijn hoofd met vloeken.
Vergeven en vergeten
Vergeven en vergeten
Vergeven en vergeten
Het lot wordt op zee geworpen.
De winden van het verleden, van belofte zijn wateren diep ontrafelen mij een schema van slaap als geliefden drie
Vergeven en vergeten
Vergeven en vergeten