Bloc Party — Ion Square songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ion Square" van Bloc Party.
Songteksten
Ion square, perspex swings
I breathe out, you breathe in
Permanent midnight
Our love, our love
How we’ve come to depend
On each other to the end
The space between us has disappeared
You finish my, you finish my words for me
I remember how it began
So many great days in a row
Barefoot on Bishopsgate
Trying to find Blake’s grave
If we could stay like this in a silver foil
Trapped in amber for a life
Permanent midnight
Our love, our love
I carry your heart here with me
I carry it in my heart
I carry your heart with me
I carry it in my heart
Who said unbroken happiness
Is a bore, is a bore?
Who said it, my love? I don’t mind it
Anymore, anymore
And I reach out a hand over your side of the bed
Pull that blanket over your shoulders exposed to the night
And the hunger of those early years will never return
But I don’t mind, I don’t mind
Cause I love my mind when I’m fucking you
Slowed down to a crawl
Years of crime and the bread line
Have not at all dimmed your shine
So let’s stay in, let the sofa be our car
Let’s stay in, let the TV be our stars
I found my dancing shoes but they don’t fit
All the bright lights do is bore me
They bore me
Songtekstvertaling
Ion vierkant, zwevende golven
Ik adem uit, jij ademt in
Permanent middernacht
Onze liefde, onze liefde
Hoe we afhankelijk zijn geworden
Op elkaar tot het einde
De ruimte tussen ons is verdwenen.
Jij maakt mijn woorden af, jij maakt mijn woorden af voor mij.
Ik weet nog hoe het begon.
Zoveel geweldige dagen op rij
Blootsvoets op Bishopsgate
Ik probeer Blake ' s graf te vinden.
Als we zo konden blijven in een zilverfolie
Gevangen in amber voor een leven
Permanent middernacht
Onze liefde, onze liefde
Ik draag je hart bij me.
Ik draag het in mijn hart
Ik draag je hart met me mee.
Ik draag het in mijn hart
Wie zei dat ongebroken geluk
Is een saai, is een saai?
Wie zei dat, liefste? Ik vind het niet erg.
Niet meer.
En ik steek een hand uit over jouw kant van het bed.
Trek die deken over je schouders, blootgesteld aan de nacht
En de honger van die vroege jaren zal nooit terugkeren
Maar ik vind het niet erg, Ik vind het niet erg.
Want Ik hou van mijn gedachten als ik je neuk.
Vertraagd tot een kruip.
Jaren van misdaad en de broodlijn
Heb helemaal niet gedempt uw glans
Dus laten we binnen blijven, laat de bank onze auto zijn
Laten we binnen blijven, laat de TV onze sterren zijn
Ik vond mijn dansschoenen, maar ze passen niet.
Al die heldere lichten vervelen me.
Ze vervelen me.