Blitzen Trapper — The Man Who Would Speak True songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Man Who Would Speak True" van Blitzen Trapper.
Songteksten
I had lover her name was Grace
She found me down in a lonely place
She dug me out with an old jar bow
She dressed me up for to take me home
She fed me words that I could not taste
For I had no tongue it had been replaced
By a green and growing flower which grew
And I knew if I ever spoke I would speak true
We lived together in an old hotel
A broke down palace with a wishing well
The neighbor girl taught me how to spell
And how to steal what I could not sell
But I fed my tongue on the Devil’s rum
In a roadhouse run by godless bum
On a drunken night with a stolen gun
I shot my lover as she made to run
The judge said «son, what’ve ya done?»
But I didn’t speak a word, no I didn’t speak one
And the judge sent me away
And they buried my Grace, yeah the very next day
They sent me out on a midnight train
In the rain rolling down through the dusty plain
Four men sitting with an old shotgun
Silver stars pinned on every one
They busted my mouth for to get at my tongue
To see just how this had all begun
So I opened my mouth like a dragon’s breath
I only spoke truth but it only brought death
And I laid those boys to rest
For the truth, in truth, is a terrible jest
For there ain’t no road but the road to home
There ain’t no crops but the ones you’ve sewn
And if you learn one thing from me You better guide your tongue like your enemy
I came to ground in a one horse town
On the western rim where the sun go down
Where a branded man might start again
For to right his wrong for to lose his sin
But my tongue kept growing it would not cease
I grew quite weary couldn’t get no release
So I went to the magistrate to turn myself in Picked up a shovel and he made the grin
And they planted me by the sea
Now the birds of the air make nests on me
Songtekstvertaling
Ik had een minnaar. ze heette Grace.
Ze vond me op een eenzame plek.
Ze heeft me uitgegraven met een oude boog.
Ze kleedde me aan om me naar huis te brengen.
Ze gaf me woorden die ik niet kon proeven.
Want ik had geen tong het was vervangen
Door een groene en groeiende bloem
En ik wist dat als ik ooit zou spreken ik de waarheid zou spreken.
We woonden samen in een oud hotel.
Een kapot paleis met een wensput
Het buurmeisje leerde me spellen.
En hoe te stelen wat ik niet kon verkopen
Maar ik heb mijn tong gevoed met de rum van de duivel.
In een roadhouse gerund door goddeloze zwerver
Op een dronken avond met een gestolen Pistool
Ik schoot mijn geliefde neer toen ze vluchtte.
De rechter zei: "Zoon, wat heb je gedaan?»
Maar ik sprak geen woord.
En de rechter stuurde me weg
En ze begroeven Mijn genade, ja de volgende dag
Ze stuurden me op een nachttrein.
In the rain rolling down through the dusty plain
Vier mannen zitten met een oud Geweer.
Zilveren sterren op iedereen gepind
Ze hebben m 'n mond ingetrapt om m' n tong te raken.
Om te zien hoe dit allemaal begonnen was.
Dus ik opende mijn mond als een drakenadem.
Ik sprak alleen de waarheid, maar het bracht alleen maar de dood.
En ik heb die jongens te ruste gelegd.
Want de waarheid, in waarheid, is een verschrikkelijke grap
Want er is geen weg maar de weg naar huis
Er zijn geen gewassen behalve die je hebt genaaid.
En als je één ding van mij leert ... kun je beter je tong als je vijand leiden.
Ik kwam onder de grond in een paardenstad.
Op de westelijke rand waar de zon ondergaat
Waar een gebrandmerkte man opnieuw zou kunnen beginnen
Om zijn fout goed te maken, om zijn zonde te verliezen.
Maar mijn tong bleef groeien.
Ik werd behoorlijk moe. ik kon geen vrijlating krijgen.
Dus ik ging naar de magistraat om mezelf aan te geven pakte een schep en hij maakte de grijns
En ze plantten me bij de zee
Nu maken de vogels van de lucht nesten op mij