Blinded By Faith — Shrivelled Wings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shrivelled Wings" van Blinded By Faith.
Songteksten
We went to see you at the hospital
In your bed, you were already skeletal
It was a matter of time before you died
Cancer was eating you from inside
So we decided to take you with us
So you could at least spend your last minutes
Away from those strangers in the cold
We can’t leave a dog on the threshold
When your pain was unbearable
Like molten lead pour in your innards
You took morphine to get some relief
Instantly falling in a coma-like sleep
And I often wondered where you were then
In a no man’s land? Not far from heaven?
In a color dream where you could screw
All those women who didn’t want you?
You were there, Death without poetry
Grotesque and scandalous nudity
I wanted to weep but tears didn’t come
My heart stood still like a frozen sun
I could only stare at your open eyes
Your mouth tensed with a silent cry
Your shoulder blades under the skin
Protruding like two shriveled wings
In the night, you knocked on oblivion’s door
I found you still on the bathroom floor
In a ring of clotted blood
A fist in the face, my first cadaver
So different than the other corpses I’ve seen
Liars in black suits, masquerade!
Perfectly prepared for the human parade
A fake prayer in the funeral comedy
Songtekstvertaling
We zijn naar het ziekenhuis geweest.
In je bed, was je al skelet
Het was een kwestie van tijd voordat je stierf.
Kanker vreet je van binnenuit op.
Dus besloten we je mee te nemen.
Zodat je tenminste je laatste minuten kon doorbrengen.
Weg van die vreemden in de kou
We kunnen geen hond op de drempel achterlaten.
Toen je pijn ondraaglijk was
Als gesmolten metaal dat in jullie ingewanden giet.
Je nam morfine om wat verlichting te krijgen.
Direct in een coma-achtige slaap vallen
En ik vroeg me vaak af waar je toen was.
In niemandsland? Niet ver van de hemel?
In a color dream where you could screw
Al die vrouwen die je niet wilden?
Je was erbij, dood zonder poëzie.
Grotesk en schandalige naaktheid
Ik wilde huilen, maar er kwamen geen tranen.
Mijn hart stond stil als een bevroren zon
Ik kon alleen maar naar je open ogen staren.
Je mond gespannen met een stille kreet
Je schouderbladen onder de huid
Uitsteken als twee verschrompelde vleugels
'S nachts klopte je op de deur van de vergetelheid.
Ik vond je nog steeds op de badkamervloer.
In een ring van gestold bloed
Een vuist in het gezicht, mijn eerste lijk.
Zo anders dan de andere lijken die ik heb gezien
Leugenaars in zwarte pakken, Maskerade!
Perfect voorbereid op de menselijke parade
Een nepgebed in de begrafeniskomedie