Blinded By Faith — Bitter Aftertaste songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bitter Aftertaste" van Blinded By Faith.
Songteksten
Looking back, it makes me sick
Despite the years that ran away
The bitter aftertaste is there
I loved you, fucked up girl
Constantly on the verge of sinking
You drank like a black hole
And with all the medication
It was a fatal cocktail in your brain
And you fell down the stairs
Laughed or cried for nothing
I was ashamed, I couldn’t help
But love you, irrationally
We spent two years together
Two years to mend our cracks
Watching the sun die on the roofs
You stopped drinking
And we savored the victory
Bored as two mussels in the sea
Watching movies without listening
Walking the dog as all neighbors did
Believing that we couldn’t be normal
And live like everyone else
Looking back, it makes me sick
Despite the years that ran away
I can’t say exactly when
We reached the point of dislocation
Where our bright white illusions
Crumbled beyond repair
Everything was broken
And I began to hate you
I wanted you to relapse
Betrayed, slapped, insulted
I manage to drag you down
Even lower than when we met
You awoke a beast
Nestled in a corner of my head
Looking back, it makes me sick
Despite the years that ran away
The bitter aftertaste is there
The last time I heard of you
You were in rehab, one more time
I never saw you again
But I remember your number
I could dial it with my eyes closed
And sometimes at night
When it’s cold in the streets
I refrain from calling you
To make sure you’re not dead
Songtekstvertaling
Terugkijkend, word ik er ziek van.
Ondanks de jaren die wegliepen
De bittere nasmaak is er
Ik hield van je, fucked up girl.
Constant op de rand van het zinken
Je dronk als een zwart gat.
En met alle medicatie
Het was een fatale cocktail in je hersenen.
En je viel van de trap
Gelachen of gehuild voor niets.
Ik schaamde me, ik kon er niets aan doen.
Maar ik hou irrationeel van je.
We hebben twee jaar samen doorgebracht.
Twee jaar om onze scheuren te herstellen
De zon zien sterven op de daken
Je bent gestopt met drinken.
En we genoten van de overwinning
Verveeld als twee mosselen in de zee
Films kijken zonder te luisteren
De hond uitlaten zoals alle buren deden.
Geloven dat we niet normaal konden zijn
En leven zoals iedereen.
Terugkijkend, word ik er ziek van.
Ondanks de jaren die wegliepen
Ik kan niet precies zeggen wanneer.
We kwamen op het punt van ontwrichting.
Waar onze heldere witte illusies
Verbrokkeld, onherstelbaar.
Alles was kapot.
En ik begon je te haten.
Ik wilde dat je terug zou vallen.
Verraden, geslagen, beledigd
Ik haal je naar beneden.
Nog lager dan toen we elkaar ontmoetten
Je hebt een beest wakker gemaakt.
Genesteld in een hoek van mijn hoofd
Terugkijkend, word ik er ziek van.
Ondanks de jaren die wegliepen
De bittere nasmaak is er
De laatste keer dat ik van je hoorde
Je zat nog één keer in een afkickkliniek.
Ik heb je nooit meer gezien.
Maar ik herinner me je nummer.
Ik zou het kunnen bellen met mijn ogen dicht
En soms ' s nachts
Als het koud is op straat
Ik bel je niet meer.
Om zeker te zijn dat je niet dood bent.