Blaze of Perdition — When Mirrors Shatter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "When Mirrors Shatter" van Blaze of Perdition.
Songteksten
«One does not become enlightened by imagining figures of light,
but by making the darkness conscious.»
On the golden throne of skulls
In the glass house of our dreams
Sits the one who rules it all
Oblivious, denied, forgotten
Self-appointed king
Hollow gaze of his tired eyes
Focused, on the mirrors on the walls
Drowning in reflections' endless maze
Restless, always searching for the I Through the dusty libraries
Of ancestral wisdom
Through the riddles
Of suspected thruths
Diving
Into the black and back again
With hope there is no hope
Into the light to see there is none
No concession
Not a single spark to be found
«Who looks outside, dreams;
Who looks inside, awakes.»
Let him cry out loud in despair
Let him dance to his own requiem
Let the bow slit his wrists
As the violin weeps
Misguided by the ego’s treacherous call
Lost in the labyrinth of countless reveals
Rebutting themselves one after another
Disguided as promises of enlightenment
All I saw was nothing but madness
All we shall see is nothing but darkness
All we shall leave is nothing but failures
All we shall gain is nothing but faceless
For no ocean of stars awaits
Nor the womb of newborn possibilities
But the shattering mirror itself
Obscure void of misguided thoughts
When darkness is conscious
All horrors end
No figures of light
When mirrors shatter
Songtekstvertaling
"Men wordt niet verlicht door zich figuren van licht voor te stellen,
maar door de duisternis bewust te maken.»
Op de gouden troon van schedels
In het Glazen Huis van onze dromen
Zit degene die alles beheerst
Onwetend, ontkend, vergeten
Zelfbenoemde koning
Holle blik van zijn vermoeide ogen
Gefocust, op de spiegels op de muren
Verdrinken in het eindeloze doolhof van reflecties
Rusteloos, altijd op zoek naar de I door de stoffige bibliotheken
Van voorouderlijke wijsheid
Door de raadsels
Van vermoede thuths
Duik
In het zwart en weer terug
Met hoop is er geen hoop
In het licht te zien is er geen
Geen concessie
Geen enkele vonk te vinden
"Die naar buiten kijkt, dromen;
Wie van binnen kijkt, ontwaakt.»
Laat hem luid roepen in wanhoop
Laat hem dansen op zijn eigen requiem.
Laat de boog zijn polsen doorsnijden
Als de viool huilt
Misleid door de verraderlijke roep van het ego
Verloren in het labyrint van ontelbare onthullingen
Zichzelf de een na de ander weerleggen
Vermomd als beloften van verlichting
Ik zag alleen maar waanzin.
Alles wat we zullen zien is niets dan duisternis.
Alles wat we zullen achterlaten is niets anders dan mislukkingen.
Alles wat we zullen winnen is niets anders dan gezichtsloos
Want er wacht geen oceaan van sterren
Noch de baarmoeder van pasgeborenen.
Maar de verbrijzelde spiegel zelf
Obscure leegte van misplaatste gedachten
Wanneer de duisternis zich bewust is
Alle verschrikkingen eindigen
Geen lichtgetallen
Wanneer spiegels breken