Blaze of Perdition — Of No Light songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Of No Light" van Blaze of Perdition.
Songteksten
Maybe we are the stars indeed
Gloriously burning with this stolen flame
Conceited in the streams of the self
To warm us up in our cold microcosmos
To find reason where there is none
And create the truth
Where even lie does not exist
To conform, adapt to the universe
That was never built for us To conform, adapt to the universe
That does not care
Like every star we shall crumble
Under the weight of our own
And no shockwave shall follow
But merely a spark of dying hope
To kindle another flame
Another one to shine up high
And to wane
Over and over again
Paralyzed in blissful catatonia
I submit myself to this cosmic fate
Of constant fall from grace
Endless leap of faith
I refuse to know
What cannot be known
I reject wisdom of the earth
Over and over again
Only then I shall truly fly
Only then I shall truly burn
Wingless angel of the smokeless fire
Forever concealed, forever close
Host and parasite conjoined
In the cord of universal spine
Serpent coil, squirming in the trunk
of the tree of life
Deeper and deeper
I’m falling. I’m drowning
And no one is coming
And nobody knows
I am the victim of The curse of constant fall
Always deeper down
The tunnel of no light
We are but fallen stars
Hopelessly trying to rekindle the flame
Lost in the streams of the self
Yet it shall not warm us up And reason shall not be found
Peace, comfort, reconciliation
Were never meant to come
Come for us Like every star we shall crumble
Under the weight of our own
And no shockwave shall follow
But merely a spark of dying hope
To kindle another flame
Another one to shine up high
And to wane
I am the victim of The curse of constant fall
Always deeper down
The tunnel of no light
Songtekstvertaling
Misschien zijn we wel de sterren.
Glorieus branden met deze gestolen vlam
Verwaand in de stromen van het zelf
Om ons op te warmen in onze koude microkosmos
Om de reden te vinden waar er geen is
En de waarheid scheppen
Waar zelfs liegen niet bestaat
Zich aanpassen aan het universum
Dat is nooit gebouwd om ons aan te passen aan het universum.
Dat maakt niet uit.
Zoals elke ster zullen we afbrokkelen.
Onder het gewicht van onze eigen
En geen schokgolf zal volgen
Maar slechts een vonk van stervende hoop
Om nog een vlam aan te wakkeren
Een andere om hoog op te schijnen
En om af te nemen
Keer op keer.
Verlamd in gelukzalige catatonie
Ik geef me over aan dit kosmische lot.
Van constante genade
Eindeloze sprong in het geloof
Ik weiger te weten
Wat niet bekend is
Ik verwerp wijsheid van de aarde
Keer op keer.
Alleen dan zal ik echt vliegen.
Alleen dan zal ik echt branden.
Vleugelloze engel van het rookloze vuur
Voor altijd verborgen, voor altijd dichtbij
Gastheer en parasiet samengevoegd
In het koord van de universele wervelkolom
Slangenspoel, kronkelend in de kofferbak
van de boom des levens
Dieper en dieper
Ik val. Ik verdrink.
En er komt niemand.
En niemand weet
Ik ben het slachtoffer van de vloek van constante val.
Altijd dieper naar beneden
De tunnel zonder licht
We zijn maar gevallen sterren
Hopeloos proberen om de vlam weer op te wekken
Verloren in de stromen van het zelf
Maar het zal ons niet opwarmen en de rede zal niet gevonden worden
Vrede, comfort, verzoening
We hadden nooit moeten komen.
Kom voor ons als elke ster we zullen afbrokkelen
Onder het gewicht van onze eigen
En geen schokgolf zal volgen
Maar slechts een vonk van stervende hoop
Om nog een vlam aan te wakkeren
Een andere om hoog op te schijnen
En om af te nemen
Ik ben het slachtoffer van de vloek van constante val.
Altijd dieper naar beneden
De tunnel zonder licht