Blaze of Perdition — Królestwo Niczyje songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Królestwo Niczyje" van Blaze of Perdition.
Songteksten
Oto twój raj, twa światłość fałszywa
W marności jestestwie stłamszona
W lustrzanym odbiciu twej chwały
Gnije owoc boskiego stworzenia
Tu trzecie oko wyrasta
Choć slepe, niegodne
Kuszących widoków
Zza cielesnych bram
Z każdą kroplą wciąż dalej
Głębiej, w tunelu bez światła
Z rozkoszą w męczarniach zaklętą
Skuszony syn wciąż niżej upada
Nie!
To nie jest koniec. To nie czas ukojenia
Wypchnięty z błogiej otchłani
Spadłem na ziemię jak głaz
Zawieszony w prożni spłonąłem
Bezdymnym ogniem oczyszczon
By skrzydła ponownie rozpostrzeć
Jak feniks z popiołów znów wstać
Zbudzony ze snów o ciemności
Oślepiony przez moc ziemskich barw
Powracam, otumaniony
Okaleczony wciąż trwam
A w sercu żar na nowo się tli
choć skrzydła już postrzępione
Szpony i kły ostre jak nigdy
głęboko w twym sercu osiądą
Jam odwieczny wróg
Wróg ukryty
Duma, nieskrępowana i czysta
Bliznami pokryta
Ja maszeruję znów
Z szyderstwem w sercu się tli
Wężowym językiem na skórze wyryta
Wciąż uwięziony wśród kosmicznych praw
Wznoszę królestwo niczyje
Boże o tysiącu twarzy. W każdą z nich pluję
Wiedząc że na nic moje starania
Gdy w pył się obróci pogardy żar
Gdy czarny blask beznadziei me czoło rozedrze
Zamknę przed tobą swe serce
Spłonę z cynicznym uśmiechem na ustach
Na zawsze odrzucając twój dar
Na górze. Na dole.
Tu i poza
Songtekstvertaling
Hier is je paradijs, Je licht.
In de haast ben je depressief.
In the mirror image Of your glory
De vrucht van de goddelijke schepping rot weg.
Hier groeit het derde oog
Hoewel blind, de onwaardige
Verleidelijk uiterlijk
Van achter de vleselijke poort
Met elke druppel verder en verder
Dieper, in een tunnel zonder licht
Met plezier in de stuipen betoverd
De verfijnde zoon zakt nog steeds lager.
Nee!
Dit is niet het einde. Dit is niet het moment om te kalmeren.
Uit de gelukzalige afgrond geduwd
Ik viel op de grond als een rots.
Opgehangen in een vacuüm dat ik verbrandde.
Ontruimd door rookloos vuur
Om je vleugels weer uit te slaan
Als een feniks uit de as om weer te herrijzen
Ontwaakt uit dromen van duisternis
Verblind door de kracht van de kleuren van de aarde
Ik kom terug, verdwaasd.
Kreupel ga ik door
En in het hart van de hitte smeult weer
hoewel de vleugels al gedragen zijn
Klauwen en tanden zijn zo scherp als altijd.
diep in je hart zal settelen
Ik ben de eeuwige vijand.
De vijand is verborgen.
Trots, ongeremd en puur
Littekens bedekt
Ik ga weer.
Met een sneer in mijn hart Smeulders
De tong van de slang is gegraveerd op de huid
Nog steeds gevangen in ruimtewetten.
Ik bouw een niemandsland.
God, duizend gezichten. Ik spuug in elk van hen.
Wetende dat mijn inspanningen tevergeefs zijn
Wanneer de minachting wordt vernietigd,
Als de zwarte gloed van hopeloosheid mijn wenkbrauwen doet verdwijnen
Ik zal mijn hart voor je Sluiten.
Ik zal branden met een cynische glimlach op mijn lippen
Door je gave voor altijd af te wijzen.
Boven. Beneden.
Hier en daarbuiten