Blackguard — Scarlet To Snow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Scarlet To Snow" van Blackguard.
Songteksten
I am a creature of the night
How are you this eve
This is what i am and what i’ll always be I will have you know i’ll take you if i please
So if you would just sit down
And i beg you not to scream
On this fairest night i only wish to speak
Shall i describe for you now the monster that you see
Life taker, blood drinker, animal!
Condemned till the end and hell takes me home
Oh! If only
You could turn my sins scarlet to snow
And finally from my guilt i will be free
The blood lust
Calling me again
You need not fear for your life
It’s the killer, thieves, and the evil ones
They will quench my thirst tonight
Death seems to be my life
If one could call it that
A ravenous cycle that never ends
And a guilt that never dies
To be rid of all
And fade into oblivion
Is it my vanity
Or sincerity
That begs to atone
Whatever it is Who could forgive
Now i must bring this to a close
With your kind i rarely get a chance to speak
So i’ll leave you now and thank you for a lovely eve
In your heart do you believe what i have said is true
In this savage garden i’ll be back for you
Songtekstvertaling
Ik ben een schepsel van de nacht
Hoe gaat het met je, eve?
Dit is wat ik ben en wat ik altijd zal zijn Ik zal je laten weten Ik zal je meenemen als Ik wil
Dus als je gewoon wilt gaan zitten
En ik smeek je niet te schreeuwen.
Op deze mooiste avond wil ik alleen maar praten.
Zal ik nu het monster beschrijven dat je ziet?
Life taker, blood drinker, animal!
Veroordeeld tot het einde en de hel neemt me mee naar huis
Oh! Was het maar zo.
Je kunt mijn zonden scharlaken in sneeuw veranderen.
En uiteindelijk uit mijn schuld zal ik vrij zijn.
De bloedlust
Je belt me weer.
Je hoeft niet bang te zijn voor je leven.
Het is de moordenaar, dieven en de slechteriken.
Ze zullen mijn dorst vanavond lessen.
De dood lijkt mijn leven te zijn.
Als men het zo zou kunnen noemen
Een roofzuchtige cyclus die nooit eindigt
En een schuld die nooit sterft
Om van alles af te zijn
En vervagen in vergetelheid
Is het mijn ijdelheid
Of oprechtheid
Dat smeekt om boete te doen.
Wat het ook is die kan vergeven
Nu moet ik dit afronden.
Met jouw soort krijg ik zelden de kans om te spreken.
Dus ik ga nu weg en dank u voor een mooie avond.
In je hart geloof je wat ik heb gezegd Waar is
In deze woeste tuin kom ik je halen.