Blackbird Raum — Witches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Witches" van Blackbird Raum.
Songteksten
«And I, to whom so great a vision was given in my youth,
—you see me now a pitiful old man who has done nothing,
for the nation’s hoop is broken and scattered. There is no center any longer, and the sacred tree is dead»
-Black Elk
In others’mouths the scraping of rocks, who walk a rope
run along the ground Into the basket
Whither the sky is fatted with ice, come as the earth grows
richer of blood — The doe is in season
We pull our teeth out laying down in easy places we thicken the air with talk but cover our eyes up with our hands
They’re shooting the wolves from helicopters can you believe that
Out in the wide world the wildest ones are vanishing quickly
Out in the wood a passing of hours, in the jailhouse of limb
a passing of years Into the casket
I will not crouch polluted with law,
no traitor to witch no traitor to wolf
Judas Iscariot
Now the white wool has twisted ‘round the land,
the cowering altar and matricide borne.
The stones they are screaming
I could call them men but they are not
men, faces like blood rags, yet
dressed to the fines.
Chariots surround us but it won’t be the
witches that are
burning this time
Songtekstvertaling
"En ik, aan wie zo' n grote visie werd gegeven in mijn jeugd,
- je ziet me nu een zielige Oude man die niets heeft gedaan.,
want de hoepel van de natie is gebroken en verspreid. Er is geen Centrum meer en de heilige boom is dood. »
- Zwarte Eland
In andere delen is het schraapen van stenen, die lopen een touw
loop langs de grond in de mand
Waar de hemel wordt vetgemest met ijs, komt als de aarde groeit
rijker van bloed - de doe is in het seizoen
We trekken onze tanden eruit op gemakkelijke plaatsen we dikken de lucht met praten maar bedek onze ogen met onze handen
Ze schieten de wolven uit helikopters.
In de wijde wereld verdwijnen de wildste snel.
Een paar uur in het bos, in de gevangenis van ledematen.
een passerende jaren in de kist
Ik zal niet hurken vervuild met de wet,
geen verrader van heks geen verrader van wolf
Judas Iskariot
Nu heeft de witte wol rond het land gedraaid,
het koeienaltaar en de moedervlek.
De stenen die ze schreeuwen.
Ik zou ze mannen kunnen noemen, maar dat zijn ze niet.
mannen, gezichten als bloed rags, toch
gekleed naar de boetes.
Wagens omsingelen ons, maar het zal niet de
heksen die zijn
deze keer branden