Blackbird Raum — Coal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Coal" van Blackbird Raum.
Songteksten
COAL
The pillars of the world were shaking like the legs of a drunk
Hot winds ripped the hats off all the ladies all about town that day
Then they caught us ran us ragged beat us bloody put us in a dirty cage
Now we’re screaming bloody murder we are starving won’t see the ocean side again
Continents and mountain ranges boats out in the harbor,
rivers clouds and cities all aflame
the sun went out the sky went red the horses our dancing in their skins
the taste of ash and sulfur on our lips
Where is my boy, where is my son. I seem to have lost him in the crowd,
he was holding to my hand just a moment ago
I know he cannot find his way he is so small he is so lean he looks like
a scrap of paper on a branch
I am flesh and you are pale, I am sleeping you are dead,
we’re all playing cards as the ship goes down
We’re living as if we are not, hanging from a precipice,
shuddering and lurching off the edge
But someday this will all be gone, as fast a match can be struck,
take warning for the veil is very thin
The signs aren’t difficult to read: we tread so heavy on the ground
and one day the ground it may give way.
I see you gilded gentlemen, I wish I’d set a torch to you while I still
had the freedom of my legs. I do not trust you with my life,
I do not trust you with my past I do not trust your hands upon the world.
But now I’m sunken in the ground, all my strength to move is gone and
screaming is the last recourse that I have, you’ve left us with a barren
earth, we know we are the aching land,
a scorching waste with all the life of coal.
Songtekstvertaling
KOOL
De pilaren van de wereld trillen als de benen van een dronkaard.
Hete wind rukte de hoeden van alle dames uit de hele stad die dag
Toen pakten ze ons. ze sloegen ons verrot. ze stopten ons in een vuile kooi.
Nu schreeuwen we moord en brand we verhongeren we zullen de oceaan niet meer zien
Continenten en bergketens boten in de haven,
rivieren wolken en steden allemaal in vlammen
de zon ging uit de lucht de paarden werden rood onze dansende in hun huid
de smaak van AS en zwavel op onze lippen
Waar is mijn jongen, waar is mijn zoon. Ik ben hem kwijt in de menigte.,
hij hield me net nog vast.
Ik weet dat hij zijn weg niet kan vinden hij is zo klein hij is zo mager hij lijkt op
een stukje papier op een tak
Ik ben vlees en jij bent bleek, ik slaap jij bent dood,
we spelen allemaal kaart terwijl het schip neerstort.
We leven alsof we dat niet zijn, hangend aan een afgrond.,
trillen en loeren van de rand
Maar op een dag zal dit allemaal weg zijn, zo snel een match kan worden gevonden,
neem waarschuwing voor de sluier is erg dun
De borden zijn niet moeilijk te lezen: we lopen zo zwaar op de grond
en op een dag kan de grond wijken.
Ik zie jullie vergulde heren, Ik wou dat ik jullie in de fik had gestoken nu ik nog
ik had de Vrijheid van mijn benen. Ik vertrouw je niet met mijn leven.,
Ik vertrouw je niet met mijn verleden.Ik vertrouw je handen niet op de wereld.
Maar nu ben ik gezonken in de grond, al mijn kracht om te bewegen is weg en
schreeuwen is de laatste toevlucht die ik heb, je hebt ons verlaten met een onvruchtbare
aarde, we weten dat we het pijnlijke land zijn,
een verzengend afval met al het leven van kolen.