Björn Afzelius — Född fri songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Född fri" van Björn Afzelius.
Songteksten
Jag hittade fågeln, vid brunnen på gården
En rytande förvinterkväll
Den låg där på marken, med obrukbar vinge
Och med ögonen blanka av skräck
Jag slöt mina händer försiktigt runt kroppen
Och förde den in i mitt hus
Den åt och den drack, och den sov hela natten
Framför brasan tills elden brann ut
I gryningen vakna jag till av att fågeln
Hade tagit sej upp på mitt bröst
Där satt den och sjöng dom mest ljuvliga toner
Med sin rena och glasklara röst
Och tonerna fyllde mitt ödsliga hus
Till dom mest avlägsna vinklar och vrår
Sången gjorde mej glad, och mitt sinne blev ljust
För jag visste att nu var vi två
Jag köpte min fågel en gyllene bur
Och ställde den mitt på mitt bord
Den var med när jag skrev, den var med när jag åt
Och den var också med när jag sov
Jag prata med fågeln, jag spela för fågeln
Och den blev som en kär gammal vän
Och i mina stunder av sorg och förtvivlan
Så sjöng den mej lycklig igen
Med fågeln i huset var min ensamhet 'ver
Och snart kände jag livslust igen
Så jag bjöd hem till fest, och jag bjöd hem till dans
Och vännerna fyllde mitt hem
Vi satt hela nätter och pratade minnen
Ibland ända tills det blev ljust.
Och fågeln satt med oss, hur sent det än blev
Tills den somnade in i sin bur
Och månader kom, och månader gick
Och snart hade sommarn blitt höst
Och fågeln blev tystare för varje dag
Tills den slutligen miste sin röst
Den satt i sin bur och såg ut genom fönstret
Mot en himmel så blytung och grå
Och först i oktober förstod jag till sist
Vad den satt där och kikade på
Mot skyarna såg man dom flyga på led
På väg mot sitt riktiga hem
Dom reste på instinkt, dom följde dom lagar
Naturen så klokt har bestömt
Jag såg på min fågel, som satt där på bordet
Så fjättrad och sorgsen och tyst
Så jag öppnade fönstret, och jag öppnade buren
Och jag såg hur min fögel flög ut
Det går emot vår, snart ska träden slå ut
Nu är mörkret och kylan förbi
Jag går runt i min trägård och sneglar mot himlen
För jag vet att snart kommer dom hit
Och jag tror just en av dom kommer att göra
En extra sväng 'ver mitt hem
Om så blott för att visa sin uppskattning 'ver
Att få leva i frihet igen
Songtekstvertaling
Ik vond de vogel in de put in de tuin.
Een brullende winteravond
Het lag daar op de grond, met een niet te opereren vleugel.
En met de ogen glanzend van verschrikking
Ik wikkelde zachtjes mijn handen rond het lichaam
En bracht het in mijn huis
Hij At en dronk en sliep de hele nacht.
Voor het vreugdevuur tot de brand uitbrak.
Bij zonsopgang word ik wakker met de vogel
Hij had zichzelf op mijn borst gezet.
Daar zat het en zong de mooiste tonen
Met haar schone en heldere stem
En de briefjes vulden mijn verlaten huis.
Naar de verste hoeken en hoeken
Het lied maakte me gelukkig, en mijn Geest werd helder
Omdat ik wist dat we nu twee waren.
Ik heb een gouden kooi voor mijn vogel gekocht.
En zet het in het midden van mijn tafel
Het was er toen ik schreef, het was er toen ik at
En het was er toen ik sliep.
Ik praat met de vogel, ik speel voor de vogel
En het werd als een goede oude vriend
En in mijn momenten van verdriet en wanhoop
Dus het zong me weer gelukkig
Met de vogel in het huis was mijn eenzaamheid
En al snel voelde ik weer een verlangen naar het leven.
Dus ik nodigde thuis uit voor een feestje, en ik nodigde thuis uit om te dansen.
En de vrienden vulde mijn huis
We zaten hele nachten te praten over herinneringen.
Soms tot het helder was.
En de vogel zat bij ons, hoe laat het ook was.
Totdat hij in slaap viel in zijn kooi.
En maanden kwamen, en maanden gingen voorbij.
En al snel was de zomer herfst geworden
En de vogel werd elke dag stiller
Totdat het eindelijk zijn stem verloor
Hij zat in z ' n kooi en keek uit het raam.
Naar een hemel zo loodzwaar en grijs
En pas in oktober begreep ik het eindelijk.
Wat het daar zat te gluren
In de richting van de hemel werden ze gezien vliegen op led
Op weg naar zijn echte huis
Ze reisden op instinct, ze volgden de wetten.
De natuur zo wijs heeft ontzet
Ik keek naar mijn vogel, die daar op de tafel zat.
Zo geboeid en verdrietig en rustig
Dus ik opende het raam en opende de kooi.
En ik zag hoe mijn veulen eruit vloog.
Het gaat tegen de lente in, Binnenkort zullen de bomen knock-out slaan.
Nu zijn de duisternis en de kou voorbij.
Ik loop rond in mijn tuin en kijk naar de lucht
Want ik weet dat ze hier snel zullen zijn.
En ik denk dat één van hen dat wel zal doen.
Een extra draai om mijn huis
Al was het maar om hun waardering te tonen.
Om weer in vrijheid te leven