Björn Afzelius — Atlantis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Atlantis" van Björn Afzelius.
Songteksten
Du för mig:
Nånting jag lärt mig jag ska njuta
Begagna och förbruka
Jag för dig:
Inkarnationen av förtrycket
En maktcentral av nycker
Med rätten att förhåna
Och underordna
Du och jag:
Tror oss ha genomskådat lögnen
Den gamla riddardrömmen
Du och jag:
Två som är trötta på det gamla
Beslutar att tillsammans
Väva nya mönster
Och öppna fönster
Så ger vi oss hän som en stormvind över sanden
En berusande dans, vi är uppfyllda av ande
I den benvita månglansen binds dom nya banden
Inget av dom ska nånsin gå av
Aldrig nånsin
Inte våra
Dom är nya
Dom är starka
Som tusen kedjor
Duvorna skakar av sig ruset
Och kisar emot ljuset
Sol igen:
Strålarna visar varje dammkorn
Varenda fläck får framtoning
Skuggorna blir dagrar
Och ögat klarnar
Plikter beblandar sig med famntag
Som lekar gör med allvar
Vad är erfarenheter värda?
Vad vågar vi begära
Av dom vi tror oss älska
Och av oss själva?
Är nu viljorna redo att nötas mot varandra?
Är nu luften tillräcklig för båda två att andas?
Är nu kärleken där eller är det nånting annat?
Är det vi eller du eller jag?
Är vi redo?
Är vi starka?
Eller är vi
Som vi lärt oss
Bara lata?
Den som lever för att äga
Och inte ger nånting
Den förväxlar ofta kärlek
Med vanlig förälskelse
Men förälskelsen är flyktig
Som själva sommaren
Och vi måste också leva
Med att det faller snö
Med regn och vind och köld
Jag är ingen gud, du är inte nån gudinna
Och jag blir aldrig slav, du får aldrig bli slavinna
Men förmågan att älska är nödvändig att vinna
För att inte förlora sig själv
Till det gamla
Till det enkla
Det bekväma
Till det mönster
Vi måste bryta
Vi sitter vid elden som två narrar
Och fryser så vi darrar
Natt igen:
Stjärnorna ler åt mänskobarnen
Som sitter i sin hage
Med ryggen mot varandra
Och håller andan
Ändå styr vi mot reven och jublar när vi strandar
Ändå höjer vi stolta förgänglighetens kalkar
Ändå offrar vi allt på fåfänglighetens altar
Där tusentals brunnit förut
Helt förgäves
Helt förbannat
Helt förtrollat
Helt förtvivlat och
Helt förlorat
(End)
Songtekstvertaling
Voor mij:
Iets wat ik geleerd heb. Ik zal ervan genieten.
Gebruik en verbruiken
I voor jou:
De incarnatie van onderdrukking
Een krachtcentrum van grillen
Met het recht om te spotten
En ondergeschikt
Jij en ik.:
Denk dat we door de leugen heen hebben gezien.
De droom van de oude ridder
Jij en ik.:
Twee die moe zijn van de oude
Besluiten om samen
Nieuwe patronen weven
En open ramen
Dus gaan we neer als een wervelwind over het zand
Een bedwelmende dans, we zijn gevuld met geest
In het witte maanlicht staan de nieuwe bands gelijk.
Geen van hen komt er ooit af.
Nooit.
Onze
Ze zijn nieuw.
Ze zijn sterk.
Als duizend kettingen
De duiven schudden de list af.
En krakend naar het licht
Weer zon:
De stralen tonen elke stofvlek.
Elke plek krijgt een afbeelding
Schaduw hoogtepunten
En het oog verdwijnt
Taken mengen met omhelzing
Zoals games doen met Ernst
Wat zijn ervaringen waard?
Wat durven we te vragen?
Van degenen waarvan we geloven dat we houden
En alleen?
Zijn de testamenten nu klaar om tegen elkaar aan te trekken?
Is de lucht nu genoeg om allebei te ademen?
Is liefde er nu of is het iets anders?
Is het wij of jij of ik?
Zijn we klaar?
Zijn we sterk?
Of zijn we
Zoals we geleerd hebben
Gewoon lui?
The one who lives to own
En geef niets.
Het verwart vaak de liefde.
Met een gewone verliefdheid
Maar de verliefdheid is Vluchtig.
Zoals de zomer zelf.
En we moeten ook leven.
Met het vallende sneeuw
Met regen en wind en kou
Ik ben geen god, jij bent geen godin.
En Ik zal nooit een slaaf zijn, jij zal nooit een slaaf zijn
Maar het vermogen om lief te hebben is nodig om te winnen
Om jezelf niet te verliezen
Op de oude
Naar het eenvoudige
Comfortabel
Naar dat patroon
We moeten breken.
We zitten bij het vuur als twee dwazen
En bevriest zodat we beven
Nacht weer:
De sterren lachen naar de kinderen van de mannen.
Op zijn weiland
Met je rug naar elkaar
En hou je adem in.
Toch gaan we naar de riffen en verheugen ons op het strand
Toch brengen we de kelken van trotse corruptie.
Toch offeren we alles op op het altaar van ijdelheid.
Waar duizenden eerder zijn verbrand
Tevergeefs
Verdomme.
Helemaal betoverd.
Volledig wanhopen en
Helemaal verloren.
Einde)